ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΘΕΤΗ Michael Klubertanz ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 2022 ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΥΨΗ

 1.      Κύριε Klubertanz χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω μέσα από ένα θαυμάσιο  σκορ. Πως προσεγγίσατε μουσικά τον κόσμο της ταινίας; Διέκρινα έναν πλούτο θεμάτων (περίπου 8 βασικά θέματα)  που όλα αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους.

Ήμουν εξοικειωμένος με το βιβλίο από τα εφηβικά μου χρόνια, οπότε η ιστορία ήταν στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό. Διαβάζοντας το σενάριο και βλέποντας τα πλάνα της ταινίας έδωσε νέα ζωή στους χαρακτήρες. Το στυλ είχε ήδη καθοριστεί λίγο πολύ από τις επιλογές του παραγωγού/σκηνοθέτη με την χρήση των temp track. Τις περισσότερες φορές τα temp tracks δεν μοιάζουν καθόλου με την ρομαντική εικόνα που έχει αναπτύξει ένας συνθέτης στο μυαλό του με την οποία θέλει να εκφράσει τα βαθύτερα συναισθήματά του . Υπάρχουν πολλά στοιχεία και απόψεις που πρέπει να χειριστεί μαζί με τον σκηνοθέτη ή τους παραγωγούς, επομένως οι επιλογές δεν είναι πάντα δικές του.

Προσπάθησα λοιπόν  να κατηγοριοποιήσω και να συνδυάσω το μείγμα μουσικής που μου έστειλαν σε κάποια κύρια σημεία , με χαρακτήρες (όπως η Cathy, ο Heathcliff, ο αδελφός κ.λπ.) αλλά και με μέρη (Thrushcross Grange και Wuthering Heights). Η δημιουργία του ήχου για τις τοποθεσίες ήταν ένας καλός τρόπος για να προσανατολιστεί μουσικά το κοινό. Τα παλαιότερα και φθαρμένα Heights έναντι του πιο ζωντανού και μοντέρνου Grange. (Για παράδειγμα, οι Heights έχουν παλιομοδίτικο τσέμπαλο και ηχογράφηση, ενώ το Grange έχει φλάουτο fortepiano και τραβέρσα.) Η μελωδία για το Thrushcross Grange κατασκευάστηκε στην πραγματικότητα ακούγοντας και αποδομώντας το τραγούδι ενός βρετανικού thrush!

Ένα θέμα που εξελίχθηκε απροσδόκητα σε βασικό θέμα  κατά τη διάρκεια του σκορ  είναι το θέμα της Νέλλυ. Διαπιστώσαμε ότι ο ρόλος της Nelly στην ταινία (λέγεται κυρίως από τη δική της οπτική γωνία) είναι τόσο σημαντικός που αυξήσαμε σημαντικά τον αριθμό που χρησιμοποιήθηκε το θέμα της.

2)        Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που συναντήσατε στο να γράψετε τέτοιου είδους μουσική;

Προσπαθώντας να βρω μια ενότητα για όλα τα διαφορετικά στυλ που μου είχαν δώσει να επεξεργαστώ, από το μπαρόκ έως τις σύγχρονες παρτιτούρες ταινιών μέχρι την ποπ μουσική. Είναι ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα! Τελικά διαπίστωσα ότι μια νεοκλασική προσέγγιση (όπως σε ορισμένα έργα του Στραβίνσκι και του Μπρίτεν) μου έδωσε τις καλύτερες ευκαιρίες για να εκφράσω διαφορετικές υφολογικές χειρονομίες μέσα στην ίδια εκτεταμένη αρμονική γλώσσα. Στη συνέχεια βοήθησε πολύ και η ενορχήστρωση, καθώς τα χρώματα αφέθηκαν να παραμείνουν σταθερά κατά τη διάρκεια της παρτιτούρας. Χρησιμοποίησα ένα τμήμα εγχόρδων μεσαίου μεγέθους με όχι πολύ vibrato για να παραμείνω στην ιστορική αίσθηση του οπτικού σκηνικού. Υπάρχουν όργανα εποχής όπως τσέμπαλο και φορτεπιάνο,  και τραβέρσα φλάουτο. Υπάρχει τιμπάνι και ένα σόλο γαλλικό κόρνο, κάποια ανδρική χορωδία και μια γυναικεία σόλο φωνή (προφανώς για τις στοιχειωμένες στιγμές της Cathy).

3)       Έχετε ακούσει αλλά σκορ γύρω από το Wuthering Heights; Ποιο είναι το αγαπημένο σας;

Προσπαθώ προσεκτικά να αποφεύγω να βλέπω και να ακούω άλλο υλικό για το ίδιο θέμα όσο δουλεύω πάνω σε κάτι. Το μυαλό δεν ξεχνά εύκολα και θέλω να γίνω όσο πιο πρωτότυπος μπορώ.  Φυσικά είχα την εξαιρετικά ισχυρή επιρροή των temp track που δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια! Το καλύτερο που μπορούσα να κάνω ήταν να προσπαθήσω να βρω γιατί επιλέχθηκαν αυτά τα προσωρινά κομμάτια και για ποια λειτουργία και μετά να αναδημιουργήσω την ιδέα, αλλά όχι κατά γράμμα. (Φυσικά δεν μπορούσα να ξεχάσω την Kate Bush, της οποίας το άλμπουμ είχα ακούσει στην εφηβεία μου, αλλά αυτό το στυλ δεν απαιτούνταν.) Υπάρχουν επίσης πιθανές παγίδες στην παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, επομένως οι εμπνεύσεις από την υπάρχουσα μουσική μπορεί να είναι επικίνδυνο.

4)         Πως είναι για έναν μουσικό κλασικής παιδείας να γράφει για samples;

Περιοριστικό και απελευθερωτικό ταυτόχρονα. Περιοριστικό  γιατί μπορείς να γράψεις και να καταγράψεις μόνο όσα έχεις στο οπλοστάσιο των δειγμάτων σου. (Για παράδειγμα: αν δεν έχεις δείγματα εγχόρδων, δεν μπορείς να ηχογραφήσεις pizzicato.) Απελευθερωτικό γιατί μπορείς να πειραματιστείς πολύ και με τρόπους που μια ζωντανή ορχήστρα δεν θα μπορούσες να το κάνεις. Το να ξοδεύεις ώρες γράφοντας μια μελωδία γαλλικού κόρνου αναπτύσσοντάς την πραγματικά με τον ήχο ενός γαλλικού κόρνου στα χέρια σου είναι μεγάλη πολυτέλεια.

Η κλασική παιδεία  βοηθάει πολύ στο να παραμείνουμε ρεαλιστές. Ακόμη και όταν ο ακροατής δεν είναι μουσικός, υπάρχει μια ακουστική εμπειρία και προσδοκία πώς πρέπει ή δεν πρέπει να ακούγονται ορισμένα όργανα. Ένα βιολί δεν μπορεί να παίξει χαμηλότερα από τη χορδή G, ένας πιανίστας έχει μόνο δέκα δάχτυλα, μια κιθάρα μόνο έξι χορδές κ.λπ. Έτσι, ακόμα και όταν γράφω για δείγματα, προσπαθώ να ενορχηστρώνω ρεαλιστικά.

Ο ρεαλισμός του ήχου δεν προέρχεται μόνο από τα δείγματα οργάνων που αγοράζει κάποιος. Μπορείς να κάνεις  τα πιο αδύναμα όργανα να ακούγονται πολύ καλύτερα εάν έχεις καλές γνώσεις μηχανικού ήχου. Για τους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής , οι μέρες του στυλό και του χαρτιού έχουν περάσει προ πολλού. Έτσι, φοράς το καπέλο του συνθέτη, του ενορχηστρωτή, του μουσικού (όταν παίζεις ζωντανά το κομμάτι στον υπολογιστή), του γκουρού του υπολογιστή και, τέλος, του μηχανικού μίξης και mastering. Η τεχνική πλευρά των πραγμάτων μπορεί να καταναλώσει πολύ δημιουργικό χρόνο αν δεν είσαι πραγματικά πολύ οργανωμένος.

Κάτι που κάνω πολύ συχνά (αν και δεν ήταν απαραίτητο για το Wuthering Heights) είναι να ηχογραφώ και να προγραμματίζω τα δικά μου δείγματα οργάνων. Όταν ξεκινάω από το μηδέν, μου αρέσει να ψάχνω για δυνατότητες μετατροπής στοιχείων της ιστορίας ή χαρακτήρων σε ήχο. Είχα μια ταινία όπου οι πρωταγωνιστές πλησιάζουν πίνοντας καφέ οπότε το μόνο κρουστό είναι το δικό μου όργανο για φλιτζάνι καφέ, για άλλες ταινίες είχα πλαστικές μπάλες, ουρλιαχτά, κρότους από κόκαλα ζώων, κάγκελα, ιατροδικαστικά όργανα και έπιπλα…Το δωμάτιο στο οποίο ουσιαστικά εισάγεις  τους ήχους σου κάνει επίσης τη διαφορά. Μερικές φορές είναι απλώς μεταφορικό. Το Wuthering Heights έχει τους ήχους των δωματίων (αντήχηση) των παλιών αγγλικών κάστρων. Ήθελα να «ακούσω ιστορία».

5.      Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές στην κινηματογραφική μουσική;

Πάρα πολλές.! Είμαι μεγάλος θαυμαστής των κλασικών, πρώτα και κύρια του John Williams (τον οποίο είχα την τεράστια χαρά να δω να παίζει ζωντανά στο Βερολίνο πέρυσι) και ολόκληρου του ρόστερ ορχηστρικών συνθετών όπως ο Jerry Goldsmith, ο James Horner, ο Howard Shore… Μεγάλωσα ακούγοντας παράλληλα Williams και Richard Strauss (το Rock και το Pop ήρθαν πολύ αργότερα). Ωστόσο, οι ευκαιρίες που έχει για να γράψει κάποιος  μουσική σε αυτό το πλούσιο στυλ είναι σπάνιες, ειδικά όταν δεν υπάρχει προϋπολογισμός μουσικής. (Και το στυλ των ταινιών έχει αλλάξει πολύ, το ίδιο και το ύφος των σκορ.) Εξακολουθώ να προσκολλούμαι πολύ σε ένα δυνατό μελωδικό/αρμονικό στυλ και λιγότερο στο μοτίβο με βάση το μοτίβο. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποφεύγω τα synth, εξαρτάται από το έργο. Στο Wuthering Heights δεν υπήρχε χώρος για τέτοιους ήχους.

Στην πραγματικότητα ακούω πολύ σάουντρακ  (για γενικές πληροφορίες) χωρίς καν να έχω παρακολουθήσει την ταινία για την οποία έχει γίνει. Είναι μια αναλυτική διαδικασία, που διευρύνει τη γκάμα μου, αφήνοντας τον εαυτό μου να εκπλαγεί από ασυνήθιστες επιλογές και να εμπνευστεί από αυτά που δημιουργούν οι άλλοι. Μου αρέσει επίσης να διαβάζω συνεντεύξεις και αναλύσεις σκορ, γιατί μπορείς να ρίξεις μια ματιά κάτω από την επιφάνεια  που η ακρόαση από μόνη της δεν επιτρέπει.

6)Σκοπεύετε να δουλέψετε ξανά μέρος της παρτιτούρας σας για τα WUTHERING HEIGHTS σε ορχηστρικές σουίτες;

 

Προς το παρόν όχι. Είμαι αρκετά απασχολημένος με τη διδασκαλία πλήρους απασχόλησης στο μουσικό πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης, επομένως όλες οι δουλειές μου ως ελεύθερος επαγγελματίας πρέπει να είναι ενδιάμεσα. Είναι πολύ δύσκολο μερικές φορές να τα κάνεις όλα να δουλέψουν, χρονικά! Ενώ δούλευα στο Wuthering Heights, είχα δύο άλλα πρότζεκτ παράλληλα. Ήταν πολύ τρελό. Συνέθετα την ταινία Α το πρωί, ενορχήστρωνα την ταινία Β το απόγευμα και ηχογραφούσα την ταινία Γ τη νύχτα. Επόμενη μέρα: επανάληψη με εναλλασσόμενο πρόγραμμα…

Αυτήν τη στιγμή ανυπομονώ να δω τη δεύτερη τηλεοπτική μου δουλειά να προβάλλεται τον Νοέμβριο. Το 2021 γιόρταζα τα 10 χρόνια μου ως συνθέτης σάουντρακ , και τώρα σιγά σιγά προχωράω από ανεξάρτητα έργα σε παραγωγές με σταθερή χρηματοδότηση. Νομίζω ότι το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω προς το παρόν είναι να δημοσιευτεί το σκορ  των Wuthering Heights ως άλμπουμ.

                                    Β ΜΕΡΟΣ 

                                        ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΡ 

Ο Λόκγουντ ταξιδεύει σε ένα απομονωμένο σπίτι στην Αγγλία του 19ου αιώνα,. Γνωρίζει τον Χήθκλιφ, έναν άντρα που στοιχειώνεται από το παρελθόν του και μαθαίνει από την υπηρέτρια του σπιτιού, τη Νέλι Ντιν, μια τριακονταετή ιστορία αγάπης, προδοσίας, απομόνωσης, κακοποίησης, εμμονής και πάθους. Είναι η ιστορία του Χήθκλιφ και της Κάθι.

Κλασικό αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που δεν θα σταματήσει ποτέ να εμπνέει γενιές και γενιές και πλήθος καλλιτεχνών. Η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε με έναν προϋπολογισμό 100.000 δολαρίων μόνο και είναι ένα κακό φιλμ από το οποίο διασώζεται μόνο η φωτογραφία και η αριστουργηματική μουσική. Οι ερμηνείες είναι από κακές έως πολύ κακές  με προεξέχον τον Χήθκλιφ όπου πραγματικά δεν αντέχεται.

Με το ίδιο θέμα έχουν αναμετρηθεί μουσικά πραγματικοί τιτάνες: ο Αλφρεντ Νιούμαν για την αριστουργηματική  ταινία του 1939 σε σκηνοθεσία William Wyler με τον Λόρενς Ολίβιε στήριξε το σκορ του σε ένα αξέχαστο love theme. Εκεί στην συγκλονιστική στιγμή που η Κάθι, μετά τον κλασικό μονόλογό της, το σκάει μέσα στην καταιγίδα για να βρει τον Χήθκλιφ, το love theme  σμπαραλιάζεται από έναν καταιγισμό χάλκινων, σε ένα cues πολύς μεγάλης μαεστρίας.

Το 1954 ο τιτανοτεράστιος Λουίς Μπουνιουέλ κάνει την δική του εκδοχή δίνοντας στην Κάθι στοιχεία από την Κάρμεν σε μια δική του ελεύθερη απόδοση με πολύ έντονο το θεατρικό στοιχείο,  που ξεκινάει με την επιστροφή του Χήθκλιφ από την Αμερική στο σπίτι της παντρεμένης πλέον Κάθι κάνοντας έτσι μια ερωτική λατινική τραγωδία. Στην μουσική ο Raúl Lavista στήριξε και αυτός το σκορ του σε ένα λυρικό και μελωδικό love theme με αποκορύφωμα την κλιμάκωση του φιλμ όπου η μουσική κυριαρχεί θυμίζοντας την κορύφωση του vertigo του Χέρμαν. Ή μάλλον πιο σωστά ο Χέρμαν θα επηρεαστεί από τον  Lavista μιας και τα δυο σάουντρακ έχουν διαφορά 4 ετών. Δυστυχώς το αριστουργηματικό του σκορ του δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ.

Το 1970 ο Μισέλ Λεγκράντ, σε μια χλιαρή ταινία με τον Τίμοθυ Ντάλντον στήριξε κι αυτός το αριστουργηματικό του σκορ επίσης σε ένα love theme πολύ όμως πιο ευαίσθητο, ρομαντικό και ντελικάτο με έμφαση στα ξύλινα μακριά από τον ήχο της χρυσής εποχής όπου όλα ήταν έξω και τίποτε εσωτερικό.

Το 1988 είναι η σειρά των Ιαπώνων να ασχοληθούνε με αυτό το έπος με τον Tôru Takemitsu στην μουσική και τον Yoshishige Yoshida στην σκηνοθεσία στην πιο ατμοσφαιρική εκδοχή. Ο Takemitsu παρέδωσε ένα εξπρεσιονιστικό σκορ με πολύ έντονο το ιαπωνικό στοιχείο με γιαπωνέζικα φλάουτα και τύμπανα πολύ εσωτερικό χωρίς μελωδικές γραμμές.

Το 1992 έχουμε την πιο διάσημη αλλά και άνευρη εκδοχή με την Ζιλιέτ Μπινός και τον Ρέιφ Φάινς, με έναν ακόμη Ιάπωνα συνθέτη τον  Ryuichi Sakamoto που είχε αποσπάσει το Όσκαρ τρία χρόνια πριν για τον Τελευταίο Αυτοκράτορα. Ο Sakamoto γεφυρώνει τα μουσικά ηχοχρώματα της ανατολής και της δύσης και παραδίδει ένα αριστουργηματικό σκορ στηριγμένο και αυτό σε love theme  με μια αξέχαστη μελωδία γεμάτη λυρισμό αλλά που την διακατέχει έντονα το στοιχείο της μελαγχολίας και της γοτθικής ατμόσφαιρας.

Θα πρέπει όμως να φτάσουμε στο 2011 για να απολαύσουμε την καλύτερη μεταφορά του κλασικού αυτού μυθιστορήματος σε σκηνοθεσία  Andrea Arnold.  Παρόλο που δεν έχει μουσική η ταινία του Arnold   η αισθητική της έχει τέτοια ισχύς  που σε βάζει μέσα στην ατμόσφαιρα και πραγματικά δεν μπορείς να πάρεις ανάσα. Τα στοιχεία της φύσης εκμεταλλεύονται στο έπακρο σαν να επρόκειτο για σινεμά του Κουροσάβα  και είναι σαν ο αέρας να λυσσομανάει δίπλα σου. Επίσης βοηθάει και το σενάριο που εστιάζει σε μια χρονική στιγμή σε αυτή την ψυχοπαθολογική σχέση που είχαν ο Χήθκλιφ με την Κάθι και όχι σε όλη την περίοδο που εξελίσσεται το μυθιστόρημα.

Στην τηλεόραση οι διασκευές είναι αμέτρητες με προεξέχον την μουσική του Warren Bennett το 1998 και του Carl Davis 1978, ο Bernard Herrmann έχει γράψει μια  όπερα και ο Claude-Michel Schönberg (Les Miserables) ένα μπαλέτο!

 Και φτάνουμε στο 2022. O Michael Klubertanz άγνωστος στο ευρύ κοινό, ακόμη και σε μας τους σαουντρακάδες, είναι Γερμανός συνθέτης κλασικής παιδείας μιας και το 2007 έγινε λέκτορας στη σχολή όπερας του Hochschule für Musik της Στουτγάρδης, όπου εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα  επικεφαλής του τμήματος, ενώ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σαν πιανίστας και μαέστρος με την Κρατική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βρέμης, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Αμβούργου και τη Συμφωνική Ορχήστρα της Νυρεμβέργης. Το 2011 ίδρυσε την εταιρεία soundtrack  mkscoring και έκτοτε έχει συνθέσει μουσική για περισσότερες από 60 ταινίες και έχει κυκλοφορήσει τα δικά του άλμπουμ soundtrack. Παρόλα αυτά όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα κριτικές για παλιότερα έργα του από τους επαγγελματίες κριτικούς της κινηματογραφικής μουσικής απόδειξη πως αυτός ο χώρος είναι ένα αχανές σύμπαν στο οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα. Τώρα σε ηλικία 52        ετών και χάρις τα Ανεμοδαρμένα ύψη τον έμαθε ο χώρος μας.

Ο συνθέτης λοιπόν παρέδωσε ένα τρομερό σκορ καθόλι τη σημασίας της λέξεως. Σκορ χαρακτήρων, σκορ εποχής και σκορ σχέσεων όλα με ένα μελωδικό πλούτο χωρίς να υστερεί κανένα σημείο κανένα στοιχείο έχοντας στο οπλοστάσιο του 8 !!! βασικά θέματα και τις αλληλεπιδρασεις μεταξύ τους. 3 love themes (2 για τους Κάθι – Χήθκλιφ , ένα για το Χήθκλιφ – Ισαμπέλλα)  θέμα για τον Χήθκλιφ, θέμα για την Κάθι, θέμα για τον Χίντλευ, θέμα για τον Πύργο, και ένα για τον θάνατο του Χήθκλιφ. Και μιλάμε για θέματα με αρχή μέση τέλος  όχι για leitmotifs μόνο.

Για τον Χηθκλιφ δημιούργησε το σκοτεινό, έντονο και παθιασμένο  The Tenant Calls, το οποίο κλείνει με το θέμα της Κάθι για να τονιστεί πως στην ουσία αυτοί οι δύο είναι ένας άνθρωπος!

 Για την Κάθι έφτιαξε ένα θέμα σπαρακτικό που είναι και λυρικό και δραματικό  και ρομαντικό για σοπράνο, τσέμπαλο, τσέλο, βιολί  και ορχήστρα  που θυμίζει το θέμα της Μίνα από τον Δράκουλα του Κίλαρ όπως αυτό είναι το 7λεπτο cue A Strange Present το οποίο με την δραματική του στιβαρότητα θα μπορούσε άνετα να αποτελεί το αργό μέρος από κάποια κλασική συμφωνία και πολύ ευφυώς κλείνει  με το θέμα του Χήθκλιφ μιας και η περίφημη φράση της «Είμαι ο Χήθκλιφ» έχει μείνει στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μια καταπληκτική παραλλαγή του είναι το  Cathy's Dilemma.

Το love theme μεταξύ Χήθκλιφ και Κάθι έχει κάτι από τα ρομαντικολυρικά έπη του Τζων Μπάρι ( Χορεύοντας με τους Λύκους ) μιας η μουσική αγκαλιάζει τους δυο πρωταγωνιστές όταν αυτοί με τα άλογά τους περιπλανιούνται στα αχανή και άγρια τοπία της Αγγλικής υπαίθρου στο εκπληκτικό cue Time of Attachment. Παραλλαγές σε πιο δραματικό τόνο θα βρείτε στα σπαρακτικό cue Cathy's Dilemma.

Ένα δεύτερο love theme είναι το Spying on the Grange φίνο και ντελικάτο με το φλάουτο να ερμηνεύει μια μελωδία σχεδόν τραγουδιστική για να τονιστεί έτσι καλύτερα η αγνή σχέση που είχαν από παιδιά . Η σκοτεινή πλευρά αυτού του θέματος είναι το έξοχο Tying the First Knot.

Μια περισπούδαστη παραλλαγή των δυο βασικών love theme αλλά και του θέματος του Χήθκλιφ όπου η παιδική μελωδία παίζεται από πιάνο θα ακούσετε στο αριστουργηματικό Heathcliff's Return.

Για το θέμα του πύργου και για να αποδώσει την γοτθική ατμόσφαιρα ο Klubertanz συνθέτει ένα αριστουργηματικό  κομμάτι, το Come with Me όπου το θέμα της Κάθι συνυπάρχει μαζί με το love theme και το θέμα του Χήθκλιφ πασπαλισμένο με υποχθόνιες φράσεις από την χορωδία που αντιπροσωπεύουν τα φαντάσματα του παρελθόντος και τον στοιχειωμένο πύργο.

Για τον ανταγωνιστή του Χήθκλιφ τον Hindley ο συνθέτης δημιούργησε το  Hindley's Return ακόμη ένα αριστουργηματικό θέμα με πολύ έντονο το στοιχείο του Μπαρόκ αλλάζοντας την τονικότητα στο περίφημο – Sarabande του Haendel.

Ένα καινούργιο love theme – το τρίτο – είναι το Dating Isabella όπου ο Χήθκλιφ προσπαθεί να ξεκινήσει μια νέα ζωή και είναι ένα δραματικό και σκοτεινό track που δεν έχει καμία σχέση με τον ερωτισμό την αθωότητα και την ελεγεία των δυο προηγουμένων.

Ένα νέο θέμα με μια καινούργια γλυκιά και υπέροχη μελωδία σαν νανούρισμα  έχοντας την άρπα σαν πρώτο όργανο βελούδινό και ντελικάτο είναι το cue Heathcliff's Death καθώς ο τραγικός ήρωας βρίσκει επιτέλους την γαλήνη του συναντώντας την Κάθι.

Θα λέγε λοιπόν κανείς πως αυτά τα 8 θέματα και οι αλληλοεπιδράσεις μεταξύ τους φτάνουν και περισσεύουν για να περιγράψουν μουσικά τον κόσμο της Έμιλι Μπορντέ. Μα ο Klubertanz δεν μένει εκεί.

Για την πάλη μεταξύ του Χήθκλιφ και του  Hindley, το υπέροχο A Fit of Violence τα δυο θέματα μάχονται το ένα το άλλο με τον πρώτο λόγο να τον έχει ο Βιβάλντι με τις 4 εποχές.

Μια σπουδαία δραματική στιγμή με μπαρόκ ηχοχρώματα είναι το εξαιρετικό cue Hindley's Last Fight, ενώ το Hareton Grows Up βρίσκουμε την συνύπαρξη των δυο βασικών love theme και  του θέματος της Κάθι.

 Το τελευταίο truck του σκορ The Sweet Hereafter είναι το πρώτο  love theme σε ένα όμως πιο ευχάριστο χαρούμενο και αισιόδοξο τόνο που σπάει το βαρύ κλίμα και είναι σαν να δίνει εξιλέωση στην ταραγμένη σχέση ενός από τα ισχυρότερα love story στην ιστορία της τέχνης.

Δεν θα ήταν ιεροσυλία να πω πως ο Michael Klubertanz προσέγγισε αυτό το σκορ σαν συνθέτης τη χρυσής εποχής του Χόλυγουντ γράφοντας ένα υπερ - έπος όπως κάνανε οι Μαξ Στάινερ, Φρανκ Γουάξμαν,  Μίκλος Ρόζα κλπ με έμφαση στην μελωδία και με πάρα πολλά θέματα και Leitmotif. Βέβαια η ενορχήστρωση και το ύφος δεν θυμίζουν αυτή την εποχή αλλά η φιλοσοφία του να γράψω πολλά θέματα και να τα αλληλοπλέξω είναι καθαρά σκεπτικό «παλαιάς κοπής».

Το μόνο που του λείπει ολικά για να λάμψει είναι η ορχήστρα! Καλά διαβάσετε. Το σκορ είναι με συμφωνική ορχήστρα από υπολογιστή τα λεγόμενα samples γι’ αυτό ο ήχος θα σας φανεί κάπως περίεργος. 

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΚΟΡ ΓΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ /KOMENTI/ΔΡΑΜΕΝΤΙ ΤΟΥ 2022 ΜΕΡΟΣ Α

 My Neighbor Adolf- Lukasz Targosz

Νότια Αμερική, 1960. Ένας μοναχικός και γκρινιάρης επιζών του Ολοκαυτώματος πείθει τον εαυτό του ότι ο νέος του γείτονας δεν είναι άλλος από τον Αδόλφο Χίτλερ. Χωρίς να τον παίρνουν στα σοβαρά, ξεκινά μια ανεξάρτητη έρευνα για να αποδείξει τον ισχυρισμό του, αλλά όταν τα στοιχεία εξακολουθούν να φαίνονται ασαφή, ο Polsky αναγκάζεται να εμπλακεί σε μια σχέση με τον εχθρό για να αποκτήσει αδιάψευστες αποδείξεις.

Εξαιρετικό και θαυμάσιο σκορ από τον Πολωνό Lukasz Targosz πολύ μελωδικό και ντελικάτο που στηρίζεται σε ένα βασικό θέμα για βιολί και πιάνο  όπως αυτό είναι το αριστουργηματικό cue The Main Theme Of Roses. Αυτό λοιπόν θα το ακούμε συνέχεια σε διαφορετικές ενορχηστρώσεις και στυλ.

Όταν ο ήρωας παρακολουθεί τον νέο του γείτονα το θέμα πλαισιώνεται  ανάλαφρα σε κωμικό τόνο με pizzicato στα έγχορδα και η μελωδία περνάει  στο κλαρινέτο για να τονιστεί η εβραϊκή καταγωγή του ήρωα.

Και φτάνουμε στο θέμα του Χίτλερ. Εδώ είναι το τρομερό εύρημα. Για τον γείτονα λοιπόν που ο ήρωας πιστεύει πως είναι ο Χίτλερ δεν έχουμε θέμα ακριβώς αλλά leitmotif το οποίο είναι σαν ένα αργό στρατιωτικό μαρς με τύμπανα ενώ το θέμα του εβραίου ντύνεται με organ!!! Απίστευτο. Έτσι γεννιέται το εκπληκτικής σύλληψης θέμα του Χίτλερ ενωμένο από δυο Leitmotif στο κορυφαίο cue My Neighbor Is Adolf. Ίσως θα μπορούσα να πω πως ολοκληρωμένο το θέμα του Χίτλερ είναι το cue The Final Battle μιας κι εκεί απουσιάζει το θέμα του εβραίου και το cue έχει μια σκοτεινή μορφή με το πένθιμο μαρς να κυριαρχεί καθόλι την διάρκεια του κομματιού.

To θέμα του εβραίου και του Χίτλερ μαζί θα το συναντήσουμε πάλι στο εκθαμβωτικό Becoming Real Spy Must End Classical, στο Reak Ninja Was Made In Poland

Ενώ μόνο το θέμα του εβραίου θα παίρνει πολλές μορφές, στρατιωτική με ταμπούρλα Mr.Polsky Rapid Embassy Mission, κατασκοπευτική Mr.Polsky's Morning Routine και Mysterious Neighbours, Small Talk With Almighty MOSAD Officer, και στο Spies In Need Of Hard Evidence που στο τελείωμα μπαίνει το μοτίβο του Χίτλερ,

νοσταλγική όταν ο ήρωας θυμάται στο αριστουργηματικό  I Miss My Family, I Miss You All το οποίο είναι γραμμένο μόνο για βιολί και πιάνο! Ίδιας λογικής είναι και το Farewell My Dearest Friend.

Ένα νέο θέμα εισέρχεται στο midpoint του σκορ και αυτό είναι μια μπαλάντα για πιάνο θα έλεγε κανείς στο θαυμάσιο Can He Be My Friend? το οποίο τελειώνει με το μοτίβο του Χίτλερ, ενώ ένα ακόμη highlight του σκορ είναι το Drinking With Adolf με το βιολί να …παραπατάει!

Στο cue Hidden Waltz For Sexy Frau Kaltenbrunner έχουμε συμπόρευση πολλών μοτίβων μαζί . Του εβραίου, του Χίτλερ και της μπαλάντας για πιάνο Can He Be My Friend .

Τέλος έχουμε το θέμα του εβραίου με την μορφή τραγουδιών σε σουίνγκ και τανγκό στα track  Jeder Lebn's Tog Tango Of Roses.

Αριστουργηματικό σκορ με όλη την σημασία της λέξεως το οποίο στην εποχή του κούφιου και του τίποτα όπου θεωρείσαι μεγάλος συνθέτης αν δεν γράψεις ένα χαρακτηριστικό θέμα ο νεαρός πολωνός Lukasz Targosz έρχεται να μας θυμίσει πως κινηματογραφική μουσική είναι η δημιουργία μας αξέχαστης μελωδίας!!!

 

Le Tigre et le president - Mathieu Lamboley

Το Le Tigre et le Président, ή Ο εξαφανισμένος πρόεδρος στα αγγλικά, είναι μια γαλλική κωμωδία-δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Jean-Marc Peyrefitte, η οποία αφηγείται την ελάχιστα γνωστή πλέον ιστορία του Γάλλου προέδρου της δημοκρατίας  Paul Deschanel, ο οποίος υπηρέτησε μόλις επτά μήνες 1920. Σήμερα τον θυμούνται κυρίως για τα προβλήματα ψυχικής του υγείας, από  ένα διάσημο περιστατικό:  έπεσε από ένα κινούμενο τρένο με το νυχτικό του και βρέθηκε να περιπλανιέται, μπερδεμένος και ατημέλητος, στη γαλλική ύπαιθρο.

 

Στην μουσική έχουμε τον εξαιρετικό Γάλλο συνθέτη Mathieu Lamboley ο οποίος εδώ έγραψε ένα σκορ που μας παραπέμπει στα στυλ των Μάικλ Νάιμαν  Νίνο Ρότα και Γιαν Τίρσεν.

Το κυρίως θέμα του είναι μια έντονα μινιμαλιστική μελωδία με κέφι και ζωντάνια ενώ φλερτάρει με χαοτικές αρμονίες για να τονίσει τα ψυχικά θέματα του προέδρου. Αυτό το θέμα θα το συναντήσουμε πολλές φορές σε σπινθηροβόλο και ζωηρό  όπως είναι τα εξαιρετικά cues Première Actualité, Tout N’est Peut-Être Pas Perdu, L’Elysée , Sur Les Rails, Le Tigre Brigue La Présidence, Le Grand Discours" με πολλές νοστιμιές στην ενορχήστρωση, κλαρινέτο πιάνο ακορντεόν pizzicato στα έγχορδα κλπ που με την ευθυμία τους θυμίζουν Νίνο Ρότα και Φελίνι.

Όμως επειδή μιλάμε για δραμεντί δεν υπάρχει μόνο η κωμωδία και το κέφι αλλά και το δράμα. Έτσι έχουμε μια δραματική δήλωση του βασικού θέματος με χορωδία στο τέλος στο cue Espoir d'Une Nation  με εξαιρετικά αποτελέσματα ενώ στο Un Jour Peut Être… το βασικό θέμα μετατρέπεται σε άρια για όπερα!!!

Μια μελαγχολική βερσιόν του θέματος είναι στο cue Fini Comme La Guerre, ενώ μια βερσιόν για κουαρτέτο εγχόρδων κλαρινέτο και πιάνο θα ακούσετε στο cue Droit De Vote Pour Les Femmes.

Τέλος έχουμε και τρία βαλς . Τα cues Allons Enfants De La Patrie και Ecole Buissonière που χρωματίζουν την ατμόσφαιρα με νοσταλγία και μελαγχολία, ενώ στο τελευταίο track Le Rêveur το πιάνο συνδιαλέγεται έντονα με κουαρτέτο εγχόρδων.

Φύλλο και φτερό λοιπόν έκανε το βασικό του θέμα τούτος ο σπουδαίος Γάλλος συνθέτης πλαισιώνοντάς το με χίλια δυο καλούδια  χαρίζοντάς μας το καλύτερο προσωποκεντρικό σκορ της χρονιάς.

 

C’EST MAGNIFIQUE! – Guillaume Roussel

Όταν ο Pierre μαθαίνει ότι οι γονείς του δεν είναι γονείς του, θέλει να μάθει ποιος είναι και από πού κατάγεται. Μεγαλωμένος στη φύση, ο Pierre δεν ξέρει από κοινωνικά στερεότυπα. Στην αναζήτησή του  θα συνεργαστεί με την Άννα που θα τον βοηθήσει και θα γνωρίσει ένα αμάλγαμα από αστείους και τρυφερούς χαρακτήρες. Αλλά κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Pierre θα χάσει τα χρώματά του - σαν μια φωτογραφία που ξεθωριάζει.

Προσωπικό στοίχημα του Clovis Cornillac ο οποίος σαν ένας άλλος Μπενίνι γράφει σκηνοθετεί και πρωταγωνιστή και έχει ένα καταπληκτικό σκορ από τον Γάλλο Guillaume Roussel ο οποίος δήλωσε πως η μουσική του είναι , εμπνευσμένη από τη λάτιν και την παγκόσμια μουσική, και χρησιμοποιεί κυρίως γιουκαλίλι, κρουστά όπως βιμπράφωνο και έγχορδα, ενώ έχει φτιάξει ένα υπέροχο γλυκόπικρο βασικό θέμα για τον πρωταγωνιστή.

Με αφορμή λοιπόν την αναζήτηση του ήρωα ταξιδεύουμε σε όλο τον κόσμο παρέα με έθνικ ενορχηστρώσεις.

Το θέμα του Πιερ Pierre the Orphan έχει παλιομοδίτικη υφή ζεστά χρώματα αλλά και θλιβερά περάσματα ώστε να συνδεθούμε μαζί του πιο εύκολα.

Από την άλλη το θέμα της Άννας είναι ρομαντικό στην αρχή και ζωηρό στο δεύτερο μέρος ενώ στο cue Anna’s Past, γίνεται σκοτεινό.

Μόλις ο Πιερ ξεκινάει το ταξίδι του ξεκινάμε κι εμείς και μπαίνουμε στον κόσμο της ρέγκε, της τζαζ,  της παραδοσιακής γαλλικής μουσικής, του Λάτιν , ενώ όταν ο Πιερ γνωρίζει έναν νέο χαρακτήρα τη Lise, το θέμα της είναι που το καλύτερο θέμα του σκορ, έχει μια δόση νοσταλγίας, τρυφερότητας αλλά και μελαγχολίας. Η καλύτερη εκδοχή του είναι στο Lise’s Return που το μελαγχολικό πρώτο μέρος δίνει την θέση του σε ευχάριστες αποχρώσεις μέσω φλάουτων κιθάρας και ακορντεόν ενώ στο τρίτο μέρος ένα τσέλο ερμηνεύει ένα λυπητερού μοτίβο.

Το τελευταίο cue του σκορ The Magic Cave είναι ένα ονειρικό θέμα σε στυλ Ντάνυ Έλφμαν που ξεκινάει καταθλιπτικά με σόλο τσέλου

Λίγο πιο ισχυρά μελωδικό να ήταν το θέμα του Πιερ θα ήταν ένα αριστούργημα.

 

 

THERE’S ALWAYS HOPE - Guy Farley

Η δραμεντί  αφηγείται την ιστορία της Χόουπ και των γονιών της που χώρισαν αφού ο πατέρας της –ο Τζόναθαν, τον οποίο υποδύεται ο Κολμ Μίνι– ανακαλύπτει ότι η σύζυγός του είχε σχέση με έναν συνάδελφό της, τον έξυπνο Λουκ. Μέσα στη νεανική της αφέλεια, η Χόουπ αρνείται να δεχτεί τον τερματισμό της σχέσης των γονιών της και θέτει ως αποστολή της να το διορθώσει.

Ταινία του 2021 που η Caldera κυκλοφόρησε το 2022 σε μια πολύ ωραία έκδοση.

Ο εκπληκτικός συνθέτης Guy Farley του οποίου το θέμα για τον Μοντιλιάνι είναι στα πιο εμβληματικά της 25ετιας επανέρχεται με ένα σκορ στο οποίο παραλλάσει το εμβληματικό και κλασσικό τραγούδι του Λεγκάρντ από το Υπόθεση Τόμας Κράουν . The Windmills of Your Mind". Όμως δεν είναι μόνο η νέα ηχογράφηση του τραγουδιού, είναι το γεγονός πως ο Λεγκράντ συντροφεύει τον Farley καθόλι την διάρκεια της τζαζ παρτιτούρας, ο οποίος εδώ έκανε καταπληκτικά πραγματικά.

 Θέμα για την Χόουπ, θέμα για τον πατερά της Τζονάθαν -το καλύτερο του σκορ- που στο cue Jonathan’s Side διαφαίνονται καθαρά οι συγχορδίες του Λεγκράντ, θέμα για την  μητέρα της Σαμάνθα , θέμα για τον εραστή της μάνας της, τον  Λουκ μουλωχτό και ύπουλο, θέματα για τις μεταξύ τους σχέσεις και θέματα για το τοπίο της Πορτογαλίας.

Αριστούργημα της ελαφράς μουσικής. Ο Λεγκράντ θα ήταν περήφανος.

 

 GATLOPP: HELL OF A GAME – Kenny Wood

Χαμηλού προϋπολογισμού κωμωδία τρόμου που έχει να κάνει με μια ιστορία που θυμίζει το Jumanji .

Η μουσική του Kenny Wood έχει πολλά στοιχεία από τον κόσμο του Danny Elfman είναι ονειρική και σκοτεινή, σπιρτόζα και νευρώδη με ένα υπέροχο βασικό θέμα. Το κορυφαίο cue που έχει να κάνει με την κλιμάκωση του σκορ είναι το The Final Question. Παρόλο που η μουσική είναι σχεδόν αποκλειστικά από samples το ταλέντο του νεαρού συνθέτη φαίνεται και η έλλειψη ορχήστρας δεν μπορεί να μηδενίσει τις τόσο πλούσιες ιδέες του.

 

Mr. Malcolm’s List - Amelia Warner

Μια νεαρή γυναίκα ερωτεύεται έναν μυστηριώδη πλούσιο εργένη στην Αγγλία του 19ου αιώνα μα όταν αυτός  την απορρίπτει, εκείνη παίρνει εκδίκηση.

Πανεμορφο σκορ από την πρώην ηθοποιό Amelia Warner που όμως  τα leitmotifs δεν γίνονται ποτέ ολοκληρωμένα θέματα. Η πιο αναγνωρίσιμη μελωδία είναι αυτή του βασικού θέματος Overture την οποία θα ακούσετε στην πιο ολοκληρωμένη μορφή της στο The Chase, ενώ τα θέματα των χαρακτήρων Selina, Malcolm, και η μεταξύ τους σχέση Malcolm and Selina είναι κι αυτή με την μορφή σύντομων μοτίβων. Το πιο ολοκληρωμένο θέμα είναι το Proposal και είναι μια υπέροχη γραφή για πιάνο βιολί και ξύλινα πνευστά.

Γενικά η μουσική πάρα την ανολοκλήρωτη γεύση που σου αφήνει, έχει θαυμάσια χρώματα και μια πολύ ντελικάτη ενορχήστρωση που βασίζεται στο τρίπτυχο πιάνο έγχορδα ξύλινα.

Mrs. Harris Goes to Paris – Rael Jones

Μια χήρα καθαρίστρια στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1950 ερωτεύεται παράφορα ένα couture φόρεμα Dior και αποφασίζει ότι πρέπει να έχει ένα δικό της.

Όμορφη δραμεντί με μια φανταστική ερμηνεία από την Lesley Manville ενώ την πλαισιώνει η πάντα έξοχη Ιζαμπέλ Ιπέρ.

Το σκορ της Rael Jones είναι φυσικά χτισμένο γύρω από την κεντρική ηρωίδα και είναι απολαυστικότατο. Το κυρίως θέμα που την χαρακτηρίζει είναι ένα πολύ όμορφο βαλς του οποίου η μελωδία που παίζει το πιάνο θυμίζει το θέμα που είχε γράψει ο Τζιακίνο για το up.

Τα έγχορδα είναι η βάση του σκορ και εκφράζουν το πάθος και την αισιοδοξία της ηρωίδας σε cues όπως  Lucky Day και Bag Of Bones ενώ το πιάνο είναι εκεί για να εκφράσει την μελαγχολία την τρυφερότητα και την αθωότητα του χαρακτήρα.

Για το περιβόητο φόρεμα που ερωτεύεται η ηρωίδα έχουμε το 10th Anniversary Collection και Temptation και είναι τα καλύτερα θέματα του σκορ. Γοητευτικά και θελκτικά  αποδίδουν μια αίσθηση ονείρου καθώς για την Mrs. Harris   το φόρεμα αποτελεί έναν διακαή πόθο και παντρεύονται με το θέμα της  με θαυμαστό τρόπο.

Φυσικά από την μουσική δεν λείπει το γαλλικό χρώμα και οι στιγμές τζαζ Toad In The Hole, The Legion Dance.

Το cue Shut Up And Kiss Me αποτελεί το Love theme του σκορ και αποπνέει μια ζεστασιά καθώς τα ξύλινα -φλάουτα και όμποε - πλέουν αρμονικά με τα έγχορδα σε ένα ακόμη υπέροχο θέμα, ενώ στο The Dream Fades ένα σόλο πιάνο στην αρχή και ένα σόλο πιάνο στο τέλος που μοιάζουν με νυχτερινό του Σοπέν δηλώνουν πως το όνειρο αρχίζει και σβήνει.

Γενικά οι αλλαγές από την χαρά στην λύπη από την αισιοδοξία στην απαισιοδοξία είναι κάτι που χαρακτηρίζει ετούτο το θαμαστό γλυκόπικρο σκορ.

Sissy - Kenneth Lampl

H Σεσίλια και η Έμμα, σαν έφηβες ήταν οι καλύτερες φίλες. Τώρα μετά από μια δεκαετία συναντώνται μεταξύ τους. Η Έμμα την καλεί στο μπάτσελορ που κάνει το σαββατοκύριακο σε μια απομονωμένη καμπίνα.

Κωμωδία τρόμου που ο συνθέτης χαρακτήρισε την ταινία σαν ψυχωτικό rollercoaster και εμπνεύστηκε το σκορ του από τα Ιταλικά Giallo θρίλερ και από την αγωνιώδη γραφή του Μπέρναρντ Χέρμαν για τις ταινίες του Χίτσκοκ.

Αφού λοιπόν πρόκειται για ψυχωτικό rollercoaster έτσι η κυριά ιδέα του σκορ είναι το βαλς της Σίσσυ. πλημμυρισμένο με φανταστικές ιδέες που ισορροπούν μεταξύ ονείρου και εφιάλτη με ονειρικές χορωδίες και φλάουτα. Η τέλεια μορφή του είναι το cue The Meadow.

 Φυσικά έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά των δυο σχολών , harpsichord ποπ ενορχηστρώσεις αναγνωρίσιμη μελωδία όπως αυτά είναι τα εκπληκτικά cues The Opening, Sissy's Waltz, The Chemist, Realization, End Credits και The Final Conflict που είναι και το κορυφαίο από την μία και έγχορδα και δυναμικά κρεσέντο από την άλλη στα επίσης εκπληκτικά cues Road Trip, The House and Alex The Time Capsule, Return Home, το γεμάτο ειρωνεία Aftermath και το  The Body που από action cue στο πρώτο μέρος μετατρέπεται σε λυρικό τύπου vertigo!

Ένα πάντρεμα αυτής της σχολής είναι το cue The Rock. Το σάουντρακ κλείνει με ένα υπέροχο τραγούδι το Ode to Narcissa

Εξαιρετικόν!

The Phantom of the Open - Isobel Waller-Bridge

Η ταινία που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο των Simon Farnaby & Scott Murray αφηγείται την αληθινή ιστορία του Maurice Flitcroft, που τον υποδύεται  ο πάντα έξοχος Mark Rylance, ενός ονειροπόλου και αδυσώπητου αισιόδοξου ανθρώπου που κατάφερε να κερδίσει την είσοδο στο British Open Golf Championship Qualifying το 1976 και στη συνέχεια έκανε τον χειρότερο γύρο στην ιστορία του Open με αποτέλεσμα να γίνει λαϊκός ήρωας.

Θαυμάσιο προσωποκεντρικό σκορ της Isobel Waller-Bridge που για να χαρακτηρίσει τον  Maurice συνέθεσε ένα πολύ ζεστό και φιλικό βαλς με λυρικά έγχορδα, ονειρική χορωδία και τρυφερό πιάνο.

Από κει και πέρα σε όλη την διάρκεια του σκορ θα δανείζεται μέτρα από το βασικό θέμα για να πει την ιστορία του. Πότε το πιάνο, πότε η χορωδία, πότε τα έγχορδα θα γίνονται πρωταγωνιστές σε σύντομα tracks αφήνοντας μια γλυκιά ευχαρίστηση πάντα γι’ αυτόν τον παράξενο τύπο.

Άλλα σκορ του είδους που δεν με εντυπωσίασαν:

Ticket to Paradise - Lorne Balfe

In Corpore - Fabio Guglielmo Anastasi

TÉNOR – Laurent Perez Del Mar

Coupez! - Alexandre Desplat

A Stasi Comedy - Malakoff Kowalski

The Woodcutter Story - Jonas Struck

Love in the Villa – Ryan Shore 

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΚΟΡ ΤΟΥ 2022 ΓΙΑ ACTION /ANDVENTURE/ EPIC ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕΡΟΣ Α

 

The Railway Children Return - Edward Farmer, Martin Phipps

Σχεδόν 52 χρόνια μετά την πρώτη ταινία έρχεται το σίκουελ. Η ιστορία διαδραματίζεται μετά από 40 χρόνια και  και ακολουθεί μια νέα ομάδα παιδιών που απομονώνονται σε ένα χωριό του Γιορκσάιρ κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και συναντούν έναν νεαρό στρατιώτη.

Το σκορ είναι υπέροχο και διαθέτει ένα από τα χαρακτηριστικότερα μουσικά θέματα για φέτος.

Ο ένας από τους συνθέτες, ο Edward Farmer, αναφέρει: “Τα πρώτα μουσικά κομμάτια που έγραψα για την ταινία ήταν τα συνθήματα με τίτλο «God’s Country» and «Dreams of Home». Το μοντάζ ήταν στο πρώιμο στάδιο , οπότε συνέθετα μόνο από το σενάριο και μερικές σύντομες σεκάνς, αλλά η ταινία είχε ήδη ένα υπέροχο πνεύμα. Οι χαρακτήρες είναι συναρπαστικοί, η κινηματογράφηση όμορφη και η αφήγηση προσφέρει ένα συναρπαστικό μείγμα παιδικής περιπέτειας, με φόντο τον πόλεμο και την καταπίεση. Εργαστήκαμε σκληρά για να βρούμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ σκότους και φωτός, και αυτά τα δυο θέματα  πιστεύουμε ότι το εκφράζουν ιδανικά. Οι μελωδίες έχουν χώρο να αναπτυχθούν και αρκετές σεκάνς επεξεργάστηκαν πάνω σε αυτά τα πρώιμα θέματα, δίνοντάς τους μια ισχυρή σύνδεση με την ταινία. Μεγάλωσα περίπου 20 μίλια από το σημείο όπου διαδραματίζεται η ταινία, οπότε είχα επίσης μια μεγάλη αίσθηση των ανθρώπων και των τόπων που περιβάλλουν την ιστορία. Το Γιορκσάιρ προσελκύει συχνά την προσοχή για τις τοποθεσίες γυρισμάτων, αλλά για μένα, είναι ένα μέρος πλούσιο σε πολιτισμό, μουσική, τέχνη και γενναιοδωρία. Είναι αυτό το πνεύμα, σε συνδυασμό με την αίσθηση της περιπέτειας, που προσπάθησα να συλλάβω και αυτή η μελωδία αναπτύσσεται σε όλη την παρτιτούρα, πρωταγωνιστώντας στη μεγάλη κορύφωση της ταινίας».

Αυτό λοιπόν το ευγενές θέμα που αναδεικνύει πολιτισμό νοσταλγία και ομορφιά το God’s Country το βρίσκουμε σε αρκετές παραλλαγές όπως στο “Dry Stone Walls” “Hide and Seek”  “Choosing” με κορυφαίο το “The Railway Children” το οποίο δανείζεται φράσεις από το Hook του Williams και το Alice in Wonderland του Έλφμαν. Αυτό το θέμα θα το συναντήσουμε και στην σύντομη εκδοχή του στο “Conkers”.

Επίσης θα το συναντήσουμε και σε action cues όπως αυτά είναι τα “Getaway” και Military Police.

Μα και στην πιο δραματική και ευαίσθητη μορφή του το θέμα είναι απλά θεσπέσιο. Το cue Evacuation Kids ντελικάτο φίνο και δοξαστικό είναι ένα από τα highlights της χρονιάς και   αποτελεί έναν ιδανικό φόρο τιμής στα παιδιά και το θάρρος του.

Πέρα όμως απ’ αυτό το θέμα  έχουμε και εξαιρετικές δραματικές στιγμές με το βιολί να είναι σε πρώτο λόγο όπως στα cues “Don’t Want to Go”, “Telegram” με κορυφαίο το  “In the Night”.

Καταπληκτικό σκορ στα καλύτερα της χρονιάς.

The Unbearable Weight of Massive Talent - Mark Isham

Σε αυτή τη γεμάτη δράση κωμωδία, ο Νίκολας Κέιτζ υποδύεται τον Νικ Κέιτζ, διοχετεύοντας τους εμβληματικούς του χαρακτήρες καθώς είναι παγιδευμένος ανάμεσα σε έναν σούπερ θαυμαστή (Πέδρο Πασκάλ) και μια πράκτορα της CIA (Τίφανι Χάντις).

Με το που ανακοινώθηκε αυτή η ταινία ολόκληρος ο κινηματογραφικός πλανήτης την περίμενε πως και πως. Και η ταινία τήρησε τις υποσχέσεις της παρόλο την φτηνή παραγωγή της και τις ευκολίες της.

Στο σκορ συναντάμε τον τρομπετίστα και βετεράνο της κινηματογραφικής μουσικής Mark Isham ο οποίος έδωσε πραγματικό ρεσιτάλ ζωντάνιας και κεφιού. Ο συνθέτης σε συνέντευξή του δήλωσε « Let’s do a very traditional score that borrows from Morricone, Mancini or Lalo Schifrin… I even put Georges Delerue on the list in the beginning, although the more serious European feel didn’t last, but remains in some of the action music. But let’s make it timeless, with an 8-bar John Barry type theme that resonates as romance, it resonates as heroism, it resonates as sad and victorious, so that you really tie this thing together as you would in a classic film, because you have this sort of classic actor there…..The music should not pull you out of this marvelous, rompish ride that the film is».

Καλά διαβάσατε. Morricone Schifrin Delerue Barry. Φόρο τιμής καταθέτει ο Isham σε αυτούς τους γίγαντες. Έχουμε ηλεκτρική κιθάρα που συμβολίζει τα σπαγγέτι γουέστερν, φλαμένγκο, κλασική κιθάρα που σύμφωνα με τα λεγόμενα του συνθέτη σχολιάζει τον τόπο και την σχέση των χαρακτήρων, ηλεκτρικά πιάνο κρουστά και ορχήστρα συνοδεία ηλεκτρονικών για τα action cues, Τζαζυ και R&B επιρροές για το ανάλαφρο ύφος.

Ο φόρος τιμής στον Morricone φαίνεται στο highlight  του σκορ, το track  Black Box ένα θεσπέσιο θέμα για σοπράνο, ηλεκτρική κιθάρα,  ντραμς και ορχήστρα.

Ο φόρος τιμής στον Schifrin διαφαίνεται καθαρά στα track “General”  όπου θα ακούσετε και μια σύντομη φράση από τις επικίνδυνες αποστολές, και “Heist” όπου η ακουστική κιθάρα, το Τζαζ ύφος, το φλάουτο, τα κρουστά και η ορχήστρα συνθέτουν ένα cue γεμάτο σασπένς σαν αυτά που έκανε ο τιτάνας ο Schifrin την δεκαετία του 70ς.

Τέλος τα action cues Nick-Napped, Running on Acid, Duel, Motorcycle Chase, Olivia and The Girls Escape, Javi Stands, Embassy Chase – Finale είναι το ένα καλύτερο από το άλλο, και διακρίνει κανείς τον φόρο τιμής στον John Barry και τα Τζειμςμποντικα του σκορ στα climax των cues με τις κορυφώσεις των χάλκινων με ποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Javi Stands όπου εκεί ο Barry παντρεύεται με τον Morricone, Barbara from Santa Barbara στα τελευταία δευτερόλεπτα, Motorcycle Chase όπου η ηλεκτρική κιθάρα θυμίζει Μποντ  και στο Embassy Chase – Finale όπου  Barry, Morricone, και Schifrin γίνονται ένα!!!

Παράθυρο στο παρελθόν ετούτο το έξοχο σκορ που δεν χορταίνεις να ακούς ξανά και ξανά. Μα και μέσα στην ταινία ο σκηνοθέτης και ο sound designer το σεβάστηκαν και το ανέδειξαν.

Hidden Man - Nicolas Errèra

Ένας νεαρός ξιφομάχος στην Κίνα του 1930 επιστρέφει στο σπίτι για να προσπαθήσει να λύσει μια υπόθεση δολοφονίας πέντε ετών.

Τρίτο μέρος της τριλογίας Γκάνγκστερ μετά τα  Let The Bullets Fly και Gone With The Bullets που γυρίστηκε το 2018 αλλά το σάουντρακ κυκλοφόρησε το 2022 και μόνο σε σιντί! Έτσι για να ακούσετε αυτή την εξαιρετική μουσική ή θα πρέπει να αγοράσετε το σιντί (που έχει εξαντληθεί χαχα) ή να δείτε την ταινία που είναι ένα μέτριο πάντρεμα μεταξύ Ταραντινικής αισθητικής και ασιατικών ταινιών πολεμικών τεχνών και αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Κίνας για τα Όσκαρ! Πάντως 5 track υπάρχουν στο site του συνθέτη.

Εδώ ο Γάλλος συνθέτης που δουλεύει σε κινεζικά προτζεκτ τα τελευταία 10 χρόνια στήριξε το σκορ του σε 4 θέματα τα οποία αποτελούν παραλλαγές κλασικών κομματιών που ήθελε ο σκηνοθέτης. Το θέμα της εκδίκησης όπου αντιπροσωπεύει και τον ήρωα είναι ένας φόρος τιμής στα σπαγγέτι γουέστερν με την τρομπέτα να κυριαρχεί.

Jack Mimoun et les secrets de Val Verde - Mathieu Lamboley

Δύο χρόνια αφότου επέζησε μόνος του στο εχθρικό νησί Val Verde, ο Jack Mimoun έγινε ο απόλυτος σταρ περιπέτειας. Το βιβλίο που αφηγείται την εμπειρία του είναι μπεστ σέλερ και η τηλεοπτική του εκπομπή σπάει ρεκόρ τηλεθέασης. Στη συνέχεια τον προσεγγίζει η μυστηριώδης Aurélie Diaz που θα φέρει τον Jack Mimoun πίσω στο Val Verde για να τον εκπαιδεύσει αναζητώντας το θρυλικό σπαθί του πειρατή La Buse.

Γαλλική προσπάθεια ώστε να αποκτήσουν και οι Γάλλοι τον δικό τους Ιντιάνα Τζόουνς.

Στην μουσική συναντάμε τον εξαιρετικό Mathieu Lamboley ο οποίος έγραψε τα θέματα σαν σουίτες και όχι σαν σκορ.

Το θέμα του Jack Mimoun είναι μελωδικό ηρωικό και περιπετειώδες αλλά διαθέτει κάποιες σύγχρονες ευκολίες που πηγάζουν από την χρήση ηλεκτρονικών. Ευτυχώς η παρουσία τους καθόλι την διάρκεια του σκορ είναι διακριτική.

Το θέμα Les secrets de Val Verde που αντιπροσωπεύει τον πρόλογο της ταινίας είναι κι αυτό ένα πολύ χαρακτηριστικό μελωδικό θέμα ωραίο λυρικό και μεγαλοπρεπές και θυμίζει πολύ τα θέματα που έκανε ο Χόρνερ και στην ουσία πρόκειται για το ίδιο το θέμα του Jack Mimoun αλλά σε άλλη τονικότητα.

Για την μυστηριώδη γυναικάς που βάζει τον ήρωα σε νέα αποστολή την Aurélie ο Lamboley της έγραψε ένα θέμα σαγηνευτικό καλοσυνάτο στην επιφάνεια αλλά σκοτεινό στο βάθος.

Το θέμα της Ζούγκλας είναι απειλητικό και περιπετειώδες με ηλεκτρονικά και κρουστά.

Το θέμα που υπάρχει σε παραλλαγές είναι το θεμα του ήρωα και το  Les secrets de Val Verde και θα τα συναντήσουμε και σε action cues όπως αυτά είναι τα La cascade το Panique à bord που θυμίζουν James Newton Howard το Les mystères de la Buse όπου το ηρωικό θέμα ξεπετάγεται μέσα από σκοτεινές χορωδίες και ρυθμικά έγχορδα και στο Sauve-qui-peut. Κορυφαίο όμως action cue κατά την άποψή μου είναι Chute libre ένα στροβιλιζόμενο θέμα με μια αποπνικτική ενορχήστρωση και πολύ νευρώδη ρυθμό

Το βασικό θέμα του ήρωα και το θέμα του Les secrets de Val Verde γίνονται ένα στο υπέροχο cue Le héros, ενώ στο  Chant des pirates που αρχίζει με σοπράνο το βασικό θέμα επιστρέφει σε πειρατικό στυλ και μας υπόσχεται πως η περιπέτεια δεν τέλειωσε.

Γενικά θαυμάσιο σκορ.

 

 Άλλα σκορ που δεν κατάφεραν να με εντυπωσιάσουν:

 

Bullet Train - Dominic Lewis

NORTHMAN - music by Robin Carolan and Sebastian Gainsborough,

Hostile Territory - John Koutselinis,

Lost city – Pinar Toprak,

Blood on the Crown - Laurent Eygue,

Top Gun: Maverick - Harold Faltermeyer Lady Gaga -Hans Zimmer,

Botev - Dobromir Kisyov,

The Gray Man - Henry Jackman,

 Beast - Steven Price

THE WOMAN KING – Terence Blanchard

MEDIEVAL – Philip Klein

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΚΟΡ ΓΙΑ FANTASY/SCI-FI ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2022 ΜΕΡΟΣ Α

 BATMAN – MICHEL GIACCHINO

 Η πολυαναμενόμενη ταινία που έφερε υπνηλία στα παιδάκια που τους αρέσει η Μάρβελ αλλά σε εμάς που μας αρέσει ο κινηματογράφος ενθουσιαστήκαμε με τους αργούς ρυθμούς και την νέο-νουαρ αισθητική μιας και μας έφερε στο νου το Seven και το zodiac.

Η μουσική του Τζιακίνο στηρίζεται σε 3 θέματα χαρακτήρων τα οποία και αλληλοσυνδέει μεταξύ τους καθόλι την διάρκεια του σάουντρακ. Άρα έχουμε να κάνουμε με ένα character score πολύ   υψηλού επιπέδου. Το θέμα του Μπάτμαν είναι δισυπόστατο. Εσωκλείει μέσα του και τον άνθρωπο Μπρους Γουέιν αλλά και τον υπεράνθρωπο εκδικητή. Έτσι πρόκειται για μια διαλεκτική μουσική σχέση ανάμεσα σε δυο διαφορετικά μουσικά συναισθήματα. Την μοναξιά και την μελαγχολία από την μία του Μπρους Γουέιν και από την άλλη τον ηρωισμό του Μπάτμαν που ερμηνεύεται από ένα  σκοτεινό μαρς στο οποίο ο Τζιακίνο δανείζεται την ιδέα του Γουίλιαμς από τον Νταρθ Βέιντερ και το παραλλάσει με έναν εντελώς εκπληκτικό τρόπο που σου σηκώνεται η τρίχα. Αυτή του η σκέψη να δώσει στον Μπάτμαν στοιχεία από τον Βέιντερ είναι τρομερά ευφυής. Και μόνο αυτή η κλιμάκωση του θέματος που είναι σαν να προέρχεται από τα εσώτερα βάθη της ψυχής και να κορυφώνεται σε κάτι σκοτεινό και απειλητικό αντικατοπτρίζει όλο το παρελθόν και όλο το character ark του Batman. Ένα απλό τραύμα ψυχής που έγινε στην τρυφερή παιδική ηλικία, έμεινε μέσα του ρίζωσε σιγά σιγά μεγάλωσε και στο τέλος καθόρισε την υπόστασης του. Και όλα αυτά φαίνονται καθαρά στην μουσική. Μια κορυφαία στιγμή του Τζιακίνο.

Για το θέμα του Γρίφου στηρίχτηκε στο Ave Maria του Σούμπερτ  και είναι κι αυτό ένα πολύ στοχευμένο θέμα πάνω στον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Η ενορχήστρωση  με σοπράνο και απαλά έγχορδα μας λέει πως πρόκειται για μια αινιγματική μορφή, ενώ όσο εξελίσσεται γίνεται όλο και πιο σκοτεινό μέχρι που στο τρίτο μέρος θα πάρει την τελική βίαιη μορφή του. Έτσι η μουσική σκιαγραφεί έναν άγγελο της κόλασης άξιο ανταγωνιστή του Μπάτμαν.

Για το θέμα της Catwoman ο Τζιακίνο στηρίχτηκε στο ύφος του Τζων Μπάρι μιας και είναι πολύ αισθησιακό, τζάζυ και μπορείτε να διακρίνεται μια αιλουροειδή κίνηση στα έγχορδα περιγράφοντας μας έτσι έναν υπόγειο ερωτισμό και μια αίσθηση πως ο χαρακτήρας παλαντζάρει μεταξύ καλού και κακού όπως σε όλα τα κλασικά νουάρ.

Καθόλι την διάρκεια του σκορ αυτές οι τρεις μουσικές ιδέες θα αλληλοπλέκονται και θα αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους με πολύ δεξιοτεχνικό τρόπο, όπως στα κομμάτια Gannika Girl όπου έχουμε σύζευξη Γρίφου και ψιψίνας , στο Hoarding School όπου έχουμε και τα τρία θέματα μαζί  και  στο “Me and You and Everyone We Know»” όπου έχουμε τα θέματα των Batman και Catwoman μιας και είναι η ερωτική τους σκηνή.

Επίσης  έχουμε και τα action cues τα οποία εμφανίζονται στο τέλος του σκορ και έχουν κάτι από τα ηχοχρώματα του Ζίμερ μόνο που ακούγονται πολύ πιο βαθιά και ογκώδη γιατί ο Τζιακίνο ξέρει να χρησιμοποίει συμφωνική ορχήστρα πολύ καλύτερα από τον Ζίμερ.

Για τέλος υπάρχει και το Bonus track “Sonata in Darkness” όπου ακούμε τις τρεις βασικές ιδέες σε διασκευή για πιάνο και είναι ένα έξοχο κομμάτι κλασικής φόρμας με αρκετά υψηλό βαθμό δυσκολίας.

 Όλα αυτά είναι υπέροχα και θα είχαμε ίσως το κορυφαίο  σκορ - αλμπουμ του 2022 αν η διάρκεια του ήταν κοντά στα 60 λεπτά. Η εξοντωτική ακρόαση όμως των 116 λεπτών ! χαλάει την μουσική ροή και την απόλαυση γιατί 3 θέματα για  2 ώρες μουσική δεν φτάνουν όσο περίτεχνες και να είναι οι παραλλαγές τους.

Thor: Love and Thunder - Michael Giacchino, Nami Melumad

H νέα ταινία Θορ είναι σκηνοθετημένη αυτή την φορά από τον Taika Waititi έναν σκηνοθέτη με προσωπικότητα που έφερε το προσωπικό του στίγμα στο francize μιας και αυτή η ταινία αυτοπαρωδείται.

Ο Michael Giacchino έχω την εντύπωση πως φέτος με τα τόσα πολλά και απαιτητικά πρότζεκτ που ανέλαβε γράφει απλώς τα βασικά θέματα και δίνει στον γιο του και σε άλλους, εδώ συγκεκριμένα στην Nami Melumad να κάνουν τις παραλλαγές.

Το Mama's Got a Brand New Hammer είναι ένα πολύ αξιομνημόνευτο θέμα που θα ακούσετε την βασική μελωδία να ξεκινάει από το βιολί να περνάει στο κόρνο και μετά σε ροκ μπάντα με φωνητικά!

Από κει και πέρα σύντομες φράσεις της μελωδίας θα ακούσετε σχεδόν σε όλα τα tracks σχεδόν σε κάθε δυνατή παραλλαγή με αποκορύφωμα την prog-rock  εκδοχή που ακούγεται στο The Ballad of Love and Thunder.

Πολύ ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η παραλλαγή  του στο Jane Stop This Crazy Thing με τις αγγελικές χορωδίες να ερμηνεύουν το θέμα, ενώ στο  One Wish to Rule Them All η μελωδία γίνεται πιο εσωτερική και μελαγχολική.

Και πριν τον ροκ επίλογο το θέμα ερμηνεύεται από μια ακουστική κιθάρα στο The Kids Are Alright. Διασκεδαστικότατο!

Για τον κακό της υπόθεσης τον υπέροχο Κρίστιαν Μπέιλ ο Giacchino του γράφει μια ανατριχιαστική μπαλάντα σαν αυτά τα καταπληκτικά δραματικά θέματα που έφτιαχνε στο Lost με τίτλο Just Desert που αντιπροσωπεύει το βασανισμένο παρελθόν του.  

Ο συνθέτης εστιάζει στο character arc του πολύ στοχευμένα και ανάλογα με την εξέλιξη του χαρακτήρα εναλλάσσει το θέμα του το οποίο όσο ο κακός γίνεται πιο αδίστακτος έτσι και η μουσική του γίνεται πιο σκοτεινή και απειλητική στα cues Distressed Out και Show Intel. Και όταν ολοκληρώνεται η σκοτεινή του υπόσταση το θέμα γίνεται μεγαλοπρεπή και ηρωικό με χρήση χορωδιών όπως είναι τα cues Gorr Animals, A Gorr Phobia, The Axe Games μέχρι που φτάνει στο εφιαλτικό Think on Your Defeat.

Πέρα απ’ αυτά τα δυο βασικά θέματα οι δυο συνθέτες φτιάξανε και μουσική για το παλάτι του Δια που θυμίζει χρυσή εποχή του Χόλυγουντ όταν και ο Ρόζα υπέγραφε την μουσική για τα ιστορικά έπη.

Και φυσικά στο φινάλε όπου υπάρχει η τελική μονομαχία οι συνθέτες βάζουν τα δυο κυρίως θέματα να μονομαχούν κι αυτά το ένα μέσα στο άλλο.

Ακόμη ένα επαγγελματικό και σπουδαίο σκορ από τον Michael Giacchino, και την Nami Melumad.

 Ghost Book Obakezukan – Naoki Sato

Το  Στοιχειωμένο Βιβλίο» μπορεί να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιθυμία, αλλά για να πραγματοποιήσεις την επιθυμία σου, πρέπει να περάσεις μια απειλητική για τη ζωή δοκιμασία.

Πολύ ωραία  δουλειά από τον Ναόκι Σάτο που θυμίζει έντονα τα σκορ που έκαναν ο Σιλβέστρι και ο Χόρνερ για αντίστοιχες παιδικές ταινίες.

Μπορεί τα θέματά του να μην είναι ανεπτυγμένα στο έπακρον, αλλά έχει ένα καταπληκτικό βαλς, ένα βασικό leitmotif που θυμίζει το Γκοστμπάστερς του Μπερνστάιν, δύο αριστουργηματικά δραματικά θέματα όπως είναι τα Track 26 και 27,  ένα εξαιρετικό action cue (track 24) και μια παλιομοδίτικη υφή που αρκεί για να χαρακτηρίσει το σκορ απολαυστικό.

 

THREE THOUSAND YEARS OF LONGING – Tom Holkenborg

Μια μοναχική μελετητής, σε ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, ανακαλύπτει έναν Τζίνι που της προσφέρει τρεις ευχές σε αντάλλαγμα για την ελευθερία του.

Ταινία σκηνοθετημένη με γούστο από τον θρυλικό Τζωρτζ Μιλερ με την Τίλντα Σουίντον και τον Ίντρις Έλμπα.

Στην μουσική συναντάμε τον Tom Holkenborg γνωστό και ως Junky XL του οποίου το ντεμπούτο του ήταν για την  συνέχεια των 300 όταν και συνέθεσε το χειρότερο σκορ στην ιστορία του σύμπαντος. Από τότε όμως σκορ το σκορ γινότανε καλύτερος και έφτασε σε ένα σημείο να λέμε ότι η δουλειά του για το THREE THOUSAND YEARS OF LONGING είναι μια εξαιρετική μουσική! Και πως να μην είναι όταν σύμφωνα με τα λεγόμενα του συνθέτη χρειάστηκε δυο χρόνια για να συνθέσει το βασικό θέμα! Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του λέει «Αυτή η ταινία εκτείνεται σε 3.000 χρόνια και ο Τζορτζ [Μίλερ] ήθελε μια παρτιτούρα που θα μπορούσε να κινηθεί από την αρχαία στη σύγχρονη εποχή, αποτυπώνοντας ταυτόχρονα όλα τα συναισθήματα που βιώνουν οι χαρακτήρες σε αυτήν την ταινία. Αυτό είναι πραγματικά εμφανές στην κύρια μελωδία, που χρειάστηκε δύο χρόνια για να δημιουργηθεί! Ο στόχος ήταν να συνθέσουμε κάτι που ακούγεται ότι ήταν πάντα εδώ, και πάντα θα είναι. Η μουσική είναι απαραίτητη για το όραμα του Τζορτζ και οι διασκευές έπρεπε να είναι απίστευτα ακριβείς για να μεταφέρουν την αίσθηση που αποτυπώνεται στην οθόνη».

Στην ουσία δεν πρόκειται για κάτι σπουδαίο απλά η έκπληξη οφείλεται στο όνομα του συνθέτη.

Όλο το σκορ λοιπόν στηρίζεται σε ένα υπέροχα λυρικό love theme. Στην ουσία πρόκειται για το θέμα του Τζίνι και την λαχτάρα του να αγαπήσει να αγαπηθεί και να ελευθερωθεί. Γι’ αυτό η μελωδία στο αποκορύφωμά της γίνεται τόσο έντονη και λυρική! Η ενορχήστρωσή της έχει πολλά εθνικ στοιχεία τα οποία όμως υποτάσσονται όταν εμφανίζονται τα έγχορδα που ερμηνεύουν αυτή την αξέχαστη μελωδία.

Από κει και πέρα το σκορ δεν έχει κάτι άλλο να επιδείξει αλλά αυτό το θέμα σε συνεργασία με την μικρή διάρκειά του (37 λεπτά) φτάνει για να μην σε κουράσει.

Άλλα σκορ του είδους που δεν κατάφεραν να με εντυπωσιάσουν:

Maika: The Girl from Another Galaxy - Christopher Wong,

Jurassic World Dominion - Michael Giacchino

The Adam Project -Rob Simonsen

Doctor Strange in the Multiverse of Madness - Danny Elfman 

Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore - James Newton Howard

Age of the Dragons - J Bateman

THE KING’S DAUGHTER - John Coda, Grant Kirkhope, Joseph Metcalfe

Prey - Sarah Schachner

Secret Headquarters - Lorne Balfe

PINOCCHIO – Alan Silvestri