Ενας απολογισμος

                                       ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ

                  (Οι πρωταθλητές, οι φιναλίστ, οι άτυχοι και οι ρέκορντμαν)

                                                                                           

   ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ                                    ΤΑ ΤΡΟΠΑΙΑ       

1971-Henry Mancini                             1) John Williams  10

1972-John Barry                                   2) Jerry Goldsmith  6

1973-Nino Rota                                     3)  Hans Zimmer            5

1974-Michel Legrand                           4)  Alexandre Desplat   3

1975-Jerry Goldsmith                                   ΕΛΑΒΟΝ 2 

1976-John Williams                                James Horner-Danny Elfman-Ennio Morricone

1977-Jerry Goldsmith                            Howard Shore-Michael Giacchino

             

1978-John Williams                                      ΕΛΑΒΟΝ 1

1979-John Williams                                Henry Mancini-John Barry

                

1980-Jerry Goldsmith                                        Nino Rota  - Basil Poledouris

1981-John Williams                                           Georges Delerue - Wojciech Kilar

1982-John Williams                                           Alan Menken  - Philip Glass

1983-Basil Poledouris                                        John Debney - Mark Isham 

1984-Jerry Goldsmith                                       Jonny Greenwood - Ludovic Bource

1985-John Williams                                          Michel Legrand  

1986-Georges Delerue

1987-Ennio Morricone

1988-Ennio Morricone

1989-James Horner

1990-John Williams

1991-Danny Elfman

1992-John Williams

1993-Wojciech Kilar

1994-John Williams

1995-Danny Elfman  

1996-Jerry Goldsmith

1997-Alan Menken

1998-James Horner      

1999-Hans Zimmer  

2000-Jerry Goldsmith

2001-Hans Zimmer

2002-Howard Shore

2003-Philip Glass

2004-Howard Shore

2005-John Debney

2006-John Williams

2007-Hans Zimmer-

Mark Isham 

2008-Jonny Greenwood 

2009-Alexandre Desplat

2010-Hans Zimmer

2011-Alexandre Desplat

2012-Ludovic Bource

2013-Alexandre Desplat

2014-Michael Giacchino

2015-Hans Zimmer

2016-Michael Giacchino

                                   ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΣΤΑ ΤΟΠ

1)John Williams                     40(10 Νικες)

2)Jerry Goldsmith                  29(6 Νικες)

3)James Horner                      25(2 Νικες)

4)Ennio Morricone                 22(2 Νικες)

5)Alexandre Desplat            21(3 Νικες)

6)Hans Zimmer                       19(5 Νικες)

7)Danny Elfman                      15(2 Νικες)

8)Patrick Doyle                       14(0 Νικες)

9) James Newton Howard    13(0 Νικες)

10) Howard Shore                  12(2 Νικες)

11)Georges Delerue               11(1 Νικη)

12)Christopher Young            11(0 νικες)

13)Michael Giacchino         10 (2 Νικες)

14) John Powell                      9(0 Νικες)

15) Elliot Goldenthal             7(0 Νικες)

16)Alan Silvestri                    7(0 Νικες)

17)John Barry                        6(1 Νικη)

18)Jan A.P. Kaczmarek              5(0 Νικες)

19)Zbigniew Preisner                5 (0 Νικες)

20)Wojciech Kilar                       4  (1 Νικη)

21)Dario Marianelli                    4 ( 0 Νικες)

22)Maurice Jarre                     4 (0 Νικες)

23)George Fenton                       4 ( 0 Νικες)

24)Bill Conti                                 4 (0 Νικες)

25)Lalo Schifrin                            4 (0 Νικες)

26) Richard Robbins                   4  (0 Νικες)

27) Gabriel Yared                        4  ( 0 Νικες)

28)Craig Armstrong                     3 (0 Νικες)

29) Pino Donagio                         3 (0 Νικες)

30) Basil Poledouris                    3   (1 Νικη)

31) Vangelis                                  3  (0 Νικες)

32) John Corigliano                      3 (0 Νικες)

33) Michael Kamen                     3 (0 Νικες)

34)Angelo Badalamenti             3  ( 0 νικες)

35)Don Davis                                3 (0 Νικες)

36)Klaus Badelt                            3 (0 Νικες)

37)Henry Mancini                 2 (1 Νικη)

38)Miklos Rosza                  2 ( 0 Νικες)

39)Michel Legrand               2 ( 1 Νικη)

40) Nino Rota                        2 ( 1 Νικη)

41)Bernard Herrmann          2  (0 Νικες)

42)Philip sadre                           2 (0 Νικες)

43) Alan Menken                           2 ( 0 Νικες)

49) Elmer Berstein                         2( 0 Νικες)

50)Graeme Revell                          2( 0 Νικες)

51)Ryuichi Sakamoto                    2( 0 Νικες)

52) Tan Dun                                     2( 0 Νικες)

53)Tom Tykwer-Johnny Klimek   2( 0 Νικες)

54) John Debney                            2( 0 Νικες)

55)Randy Edelman                         2( 0 Νικες)

56)Abel Korzeniowski               2( 0 Νικες)

57)David Hirschfelder                    2( 0 Νικες) 

58) Stephen Warbeck                    2( 0 Νικες)

59) Mychael Danna                    2( 0 Νικες)

60) Joe Hisaishi                           2( 0 Νικες)

61)Nick Glennie Smith               2( 0 Νικες)

2016

2016: Ο ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ

Χρονια που θα μεινει χαραγμνενη στην μνημη μας οχι για τις μουσικες της επιδοσεις αλλα για την  θρυλικη εκεινη στιγμη που ενας 88χρονος γερακος που δεν μπορουσε καλα καλα να περπατησει ανταλαξε χειραψια με εναν 84χρονο.Οι δυο κολωνες της κινηματογραφικης μουσικης,οι δυο σπουδαιοτεροι συνθετες της γενιας τους με δεκαδες βραβεια και εκαντοταδες εκκατομυρια βρεθηκαν μαζι αντιμετωποι για τελευταια ισως φορα και δημιουργησαν την συγκενικοτερη στιγμη των βραβειων Οσκαρ μετα την βραβευση του Τσαρλι Τσαπλιν το 1972.

       Στα action /fantasy ειχαμε μερικες τρομακτικες επιδοσεις με εργα αριστουργηματικα.Τα ευσημα ανηκουν κυριως στον Τζιακινο που ειχε τρεις πολυ απαιτητικες ταινιες και ομως καταφερε να δωσει δυο αριστουργηματα.Πρωτο και καλυτερο και σκορ της χρονιας ερχεται το κολοσιαιο του εργο Jupiter Ascending οπου προσεγγισε την μουσικη σαν συμφωνικο εργο με 4 κυρια μερη αλλα πιστεψε με και τα υπολοιπα που εχει γραψει ειναι απιθανα.Θεματα γεματη ενταση και παλμο,ηρωικα, επιβλητικα με την χρηση χορωδιων, καθαροτατα στην αναπτυξη τους, εμπνευσμενα και πρωτοτυπα αλλα και θεματα γεματα λυρισμο, αγωνια, ατμοσφαιρα και γεματα νευρο περιγραφουν ιδανικα εναν κοσμο συγκρουσης και παλης χωρις ποτε το σκορ να υποπτει σε απλοικες μελωδιες,ευκολιες σε ενορχητσωση και μουσικα χαλιά.Απετυχε μονο σε ενα πραγμα.Στην δημιουργια δυο διαφορετικων κοσμων οπως εκανε ο Γουιλιαμς και ο Σορ.Δεν υπαρχει δηλαδη αυτος ο διαχωρισμος με θεματα πιο αναλαφρα πιο βαρια με εναλαγες σε ενορχηστρωση κλπ ωστε να περιγραψει αυτην την αντιπαραθεση οπως κανανε οι δυο αλλοι μουσικοι σε αλλα παρομοια εργα.Το εργο του ομως ακομη κι ετσι σεν παυει να ειναι αριστουργημα.Οπως αριστουργημα ειναι και το Tomorrowland με θεματα αναλαφρα αλλα και εντυπωσιακα,με θεματα που αντικατοπτριζουν απο την μία τον παιδικο κοσμο και απο την αλλη την περιπετεια.Ενας υπεροχος φορος τιμης στο Hook του Τζων Γουιλιαμς .Ετσι ειναι απολυτως λογικο στο Jurassic World να εγραψε την μουσικη στον αυτοματο πιλοτο.Περιγραφικη, χωρις σαφηνεια εχει μονο ενα αξιομνημονευτο θεμα και μερικα εντυπωσιακα στοιχεια αλλα δεν φτανει με τιποτα τις δυο αλλες δουλειες του.Ο Joe Kraemer με το Mission: Impossible - Rogue Nation δημιουργει ενα εξαιρετικο action score στα πρωτυπα του Τζιακινο με φουλ συμφωνικη ορχηστρα χωρις να πεφτει στην παγιδα της υπερφορωσης και με μερικες θαυμασιες παραλαγες πανω στο κλασικο θεμα του Σιφριν.Το τεταρτο αριστουργημα σε αυτην την κατηγορια μας ερχεται απο τον Ντανιελ Πεπερτον με το The Man from U.N.C.L.E. .Προκειται για ενα εκπληκτικα σκερτσοζο σαουντρακ,με συνθεσεις πολυ ανευαστικες που αποτελει κι εναν λαμρο φορο τιμης στον Εννιο Μορικονε και τις ιταλικες κωμωδιες με το αερινη ενορχηστρωση τους χωρις ωστοσο ο Πεπερτον νε μενει εκει.Οπου χρειαζεται η μουσικη ανεβαζει στροφες και γινεται κι αυτη βασικος χαρακτηρας ενω το ευρηματικοτατο  love theme του  εχει μερικες υπεροχες παραλαγες.Μια σκαλα πιο κατω με το εξαιρετικο Pan ερχεται ο Τζων Παουελ με συνθεσεις που μπορει καπως να μοιαζουν υπερφορτωμενες αλλα ειναι ομολογουμενως πολυ εντυπωσιακες και οι ιδεες του ειναι ανεπτυγμενες στο επακρον.Ο Τζων Γουιλιαμς με το Star Wars: The Force Awakens γραφει ενα συγκλονιστικο θεμα, αυτο της Ray, που μπαινει ανετα στα καλυτερα θεματα των Star wars αλλα ολο το υπολοιπο δεν εχει αυτην την φρεσκαδα την τολμη,την δυναμη  και την ευρηματικοτητα που ειχαν τα πρωτα εξι κατι το οποιο ειναι και απολυτως λογικο.Ο Πατρικ Ντοιλ με την Cinderella ειναι πολυ καλος αλλα αρκετα μετρια θεματα ριχουν καπως το επιπεδο. Απο κει και περα οι υπολοιπες δουλειες κυμαινονται απο αδιαφορα εως καλα επιπεδα.
     Αν στα action/fantasy ειχαμε την διπλη καταθεση αριστουργηματων του Τζιακινο τοτε στο δραμα εχουμε την διπλη καταθεση αριστουργηματων του Τζειμς Χορνερ.Στο Wolf Totem συνοψιζεται σχεδον ολο το δραματικο του εργο, ολες οι εμμονες του ολες εκεινες οι θεματικες του που μας ειχε συνηθισει ολα αυτα τα χρονια ανεπτυγμενες στο επακρον και ολοκληρωμενες στην εντελεια, ενω στο
 The 33 με μια φλογερα  μια κιθαρα και συμφωνικη ορχηστρα αποθεωνει το μεγαλειο ψυχης των ανθρωκορυχων που καταφεραν και βγηκαν ζωντανοι οντς εγκλωβισμενοι στο ορυχειο.Μια αποθεωτικη δοξαστικη μελωδια που ακουγεται σε αριστουργηματικες παραλαγες αποτελει και μια απο τις καλαυτερες εμπνευσεις του Χορνερ σε ολη του την καριερα.Αριστουργηματικος ειναι και ο Γκερκ Αμστρονγκ με το Far from the Madding Crowd οπου και δινει πρωτο ρολο στο βιολι και μας ποτιζει με δεξιοτεχνικες και εντονα συναισθηματικες μελωδιες που μας φερνουν στο μυαλο το Σκοτεινο χωριο του Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ. Ο Τομας Νιουμαν με το Bridge of Spies ειναι συγκλονηστικος μονο στο τελος ενω ο Ταιλερ με το The Τruth εχει ενα δραματικο νευρο αλλα η βιαστικη ενορχηστρωση του τα τιναζει ολα στον αερα.Ο Ντεσπλατ ειναι σε καμψη κι ετσι τα The Danish Girl και Suffragette ειναι καλα μα οχι κατι σπουδαιο.Τελος ο Μορικονε με το The Hateful Eight κανει μια αριστουργηματικη οβερτουρα και μερικες πολυ ενδιαφερον παραλαγες αλλα ενταξει...μην περιμενουμε και τρελα πραγματα.
     Στα κινουμενα σχεδια δεν ειχαμε τιποτα εντυπωσιακο οπως και στο θρειλερ τρομου.Το Inside Out παλι του Τζιακινο διαθετει μια φοβερη σουιτα αλλα σαν ολοτητα η μουσικη ειναι λιγακι του ποδαριου.

Winner

The Hateful Eight - Ennio Morricone

Nominees

Bridge of Spies - Thomas Newman

Carol -Carter Burwell

Sicario - Jóhann Jóhannsson

Star Wars: The Force Awakens - John Williams

 

 

ΤΟΠ - 10

1.Jupiter Ascending - Michael Giacchino

 

2.Tomorrowland - Michael Giacchino

 

3.Wolf Totem-The 33 - James Horner

 

4.The Man from U.N.C.L.E - Daniel Pemberton

 

5.Mission: Impossible - Rogue Nation - Joe Kraemer

 

6. Far from the Madding Crowd - by Craig Armstrong

 

7.Pan - John Powell

Pan

2015

 

2015

 

2015:Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Συνεχιζεται η κατηφορα στις μεγαλες παραγωγες του Χολυγουντ.Ενω εχουμε μεγαλες ευκαιριες για σπουδαια σκορ με πληθωρα θεματων και πλουσιο συναισθηματικο καμβα η μουσικη παραμενει στασιμη και κοινοτυπη σχεδον σε ολα τα μπλοκμπαστερ.
     Στα action-fantasy εχουμε μερικα απο τα χειροτερα σαουντρακ ολων των εποχων με μουσικη πραγματικο βασανηστηριο.Το 300: Rise of an Empire του Tom Holkenborg κερδιζει το χρυσοβατομουρο της κινηματογραφικης μουσικης με πολυ ανεση.Διπλα του ακολουθουν:Captain America: Winter Soldier του Χενρυ Τζακμαν  Divergent του Tom Holkenborg, The Equalizer του Γρεγκσον Γουιλιαμς, The Expendables 3 του Μπαριν Ταιλερ, Guardians of the Galaxy του Ταιλερ Μπειτς The Maze Runner του John Paesano Non-Stop του Τζων Οτμαν  Transformers: Age of Extinction του Γιαμπλοφσκυ, X-Men: Days of Future Past του Τζων Οτμαν. Μετρια σκορ μπορουν επισης να χαρακτηριστουν το The Amazing Spider-Man 2 του Χανς Ζιμερ και της παρεας του,The Hunger Games: Mockingjay - Part 1 του Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ,Jack Ryan: Shadow Recruit του Πατρικ Ντοιλ χαρις σε 2 θεματαρες, Noah του Κλιντ Μανσελ Teenage Mutant Ninja Turtles του Μπραιαν Ταιλερ και Hercules του Φερναντο Βελασκεζ. Και τι διασωζεται;Η καπως ενδιαφερον δουλεια του Στιβεν Πραις για το πολεμικο δραμα Fury μια ταινια στην οποια ο Γκολντσμιθ θα εγραφε το σαουντρακ της χρονιας,το επισης ενδιαφερον Exodus:Gods and kings του Αλμπερτο Ιγκλεσιας στο οποιο παλι ο Γκολντσμιθ θα εγραφε το σκορ της χρονιας το συμπαθητικο  Night at the Museum: Secret of the Tomb του Αλαν Σιλβεστρι η καλη αλλα ανιση Maleficent του Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ ο οποιος δειχνει να παραπεει και ειναι πλεον φανερο οτι δεν μπορει να βγαλει ολοκληρο παιχιδι.Στην Maleficent αρχη και τελος ειναι πολυ καλα αλλα τα υπολοιπα θεματα απλως περιγραφικα.Το ιδιο πραγμα ειναι και ο Godzilla του τρομερου Ντεσπλατ που εχει μια αριστουργηματικη οβερτουρα στα προτυπα του Ακιρα Ιφικουμπε αλλα ολο το υπολοιπο ειναι μια επιδερμικη καταγραφη της προσπαθειας του ανθρωπου να επικρατησει του κτηνους ενω το The Monuments Men του ιδιου,ενα σαουντρακ που ο Γκολντσμιθ θα εγραφε το σκορ της χρονιας  ειναι ασφαλως πιο ενδιαφερον αλλα η ασαφεια του ειναι εντονη. Τρια ειναι τα αριστουργηματα αυτης της κατηγοριας.Το τελευταιο μερος του επος του Χαουανρτ Σορ The Hobbit: The Battle of the Five Armies με πληθωρα νεων εντυπωσιακων θεματων, το Dawn of the Planet of the Apes του Τζιακινο με εμφαση στο συναισθηματικο κομματι και το ανυπερβλητο,μυθικο μαλερικων διαστασεων τιτανιο επος του Χανς Ζιμερ Interstellar.Ενα σαουντρακ που καθε φορα που το ακους ανακαλυπτεις και κατι καινουργιο, ενα σαουντρακ οροσημο για μια ακομη φορα απλο στην συνθεση του με λιγες νοτες ομως τοσο τελεια δουλεμενες ,τοσο συγκλονιστηκα τοποθετημενες που η φορτιση που προκαλει στον αναγνωστη ειναι ανταξια της Λεπτης κοκκινης γραμμης.Ενα απιστευτο επος!!!
       Στο δραμα ο Ντεσπλατ παιρνει αριστα με το The Imitation Game χαρις τις σπαρακτικες του μελωδιες αλλα στο Unbroken ειναι μετριος. Ο  Μπελτραμι με το The Homesman ειναι απλα καλος σε ενα σαουντρακ στο οποιο ο Γκολντσμιθ θα εγραφε παλι το σαουντρακ της χρονιας.Ο Γιοχανσον με το The Theory of Everything εχει μερικες καταπληκτικες ιδεες τις οποιες ομως αφηνει ολες μα ολες ανολοκληρωτες.Πολυ καλο ειναι και το Mr. Turner του Gary Yershon αλλα δυστυχως τα συντομα κομματια του δεν προλαβαινουν να σε βαλουν σε ατμοσφαιρα. Τελος το Winter's Tale των Hans Zimmer και Rupert Gregson-Williams ειναι ωραιο αλλα χλιαρο.
      Στα καρτουν πρωτος και καλυτερος ο Παουελ με το How to Train Your Dragon 2 δενει νεα και παλια θεματα σε ακομη μια εντυπωσιακη δουλεια.Τα υπολοιπα ειναι καλα μεσα στην ταινια αλλα εκτος εχουν προβληματα.
          Τελος ο Ντεσπλατ με το The Grand Budapest Hotel ειναι παλι αριστουργηματικος.Γεματος ζωντανια παλμο και μπριο και εχωντας στο οπλοστασιο του μερικες απιστευες ιδεες με ιδιοφυη ενορχηστρωση δημιουργει ακομη ενα σπουδαιο σαουντρακ.

Winner

The Grand Budapest Hotel - Alexandre Desplat

Nominees

The Imitation Game -  Alexandre Desplat

Interstellar - Hans Zimmer

Mr. Turner - Gary Yershon

The Theory of Everything - Jóhann Jóhannsson

ΤΟΠ 10

1.Interstellar - Hans Zimmer

 

2.The Imitation Game - The Grand Budapest Hotel -  Alexandre Desplat

 

3.The Hobbit: The Battle of the Five Armies - Howard Shore

 

4.Dawn of the Planet of the Apes - Michael Giacchino

 

5.How to Train Your Dragon 2 - John Powell

 

 

 

2014

2014:ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

 

Πλεον ειναι φανερο οτι η παρακμη της κινηματογραφικης μουσικης στις μεγαλες παραγωγες ειναι βεβαιαη και ολοφανερη.Εκει που την δεκαετια του 90 τα μεγαλα μπλοκμαστερ διεθεταν και ολοκληρη συμφωνικη ορχηστρα απο πισω τωρα εχει καθιερωθει ενας εργοστασιακος ηχος με 30-40 οργανα που συπληρωνεται απο υπολογιστες.Το αποτελεσμα ειναι απο κακα εως μετρια σαουντρακ.

     Στα action και fantasy scores ελαχιστα διακρινονται.Το εκπληκτικο επος του Τζιακινο Star Trek Into Darkness που μας θυμιζει εντονα Τζων Γουιλιαμς με την δραση και τον λυρισμο του, το Stalingrad του Μπανταλαμεντι με 5 κυριως θεματα συγκλονιστηκα και με εμφαση στην μελωδια, και  το The Hobbit: The Desolation of Smaug οπου παλι ο Σορ κανει παπαδες αλλα μελωδικα δεν υπαρχουν τοσο συγκλονιστηκα θεματα οπως στις προηγουμενες δουλέιες του.Πιο πισω διασωζεται το The Lone Ranger του Ζιμερ  μια πολυ εντυπωσιακη και ευρηματικη δουλεια.Τα υπολοιπα ειναι απο κακα εως ενδιαφεροντα. Τα After Earth του Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ μετριο.Το Elysium του Ryan Amon αδιαφορο. Το  G.I. Joe: Retaliation του Χενρυ Τζακμαν αδιαφορο.Το A Good Day to Die Hard του Μπελτραμι μετριο υπερφορτωμενο και κουραστικο.Το The Hunger Games: Catching Fire του Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ μετριο, Το Iron Man 3 του Μπαριν Ταιλερ αδιαφορο. Το Jack the Giant Slayer και Oz the Great and Powerful των Τζων Οτμαν και Ντανυ Ελφμαν χρησιμοπουουν ολοκληρη συμφωνικη ορχηστρα μεν αλλα χωρις καθαρα θεματα και οικονομια.Το αποτελεσμα ειναι εκπληκτικο στην ταινια μα μετριο σαν μουσικο ακουσμα. Το Man of Steel του Ζιμερ αδιαφορο. Το Oblivion των Anthony Gonzales, Joseph Trapanese αδιαφορο.Το Pacific Rim του Τζουαντι αδιαφορο. Το Thor:The Dark World του Μπραιν Ταιλερ εχει ενα ενδιαφερον μιας και θεματικα εχουμε 4-5 μελωδιες ευδιακριτες αλλα η φτωχη και τσαπατσουλικη ενορχηστρωση χαλαει το ακοιυσμα. Τα The Wolverine και World War Z του Μαρκο Μπελτραμι αδιαφορα!!! Το Gravity του Στιβεν Πραις εχει δυο μεγαλειωδη θεματα και τιποτε αλλο.Τελος το 47 ronin του Εσκερι ειναι απλως ενδιαφερον.

       Στο δραμα εχουμε συγκρουση δυο γιγαντων. Του Τζων Γουιλιαμς με το The Book Thief και του Εννιο Μορικονε με The Best Offer, δυο πολυ καλα σκορ που ομως δεν φτανουν τα αριστουργηματα του παρελθοντος.Το Philomena του Ντεσπλατ ειναι ενα καλο σκορ που ομως δεν εχει την δυναμη αλλων δραματικων σκορ του μεγαλου Γαλλου συνθετη.Το αριστουργημα αυτης της κατηγοριας ερχεται απο τον Γκερκ Αμστρονγκ και τον The Great Gatsby.Σαουντρακ πληθωρικο με μεγαλη εμπνευση εναλαγες στο υφος πυκνοτατη ενορχηστωση και τουλαχιστον τεσσερα αξιομνημονευτα θεματα.Επισης εξαιρετικο ειναι και το The Grandmaster του Ουμεμπαγιασι.

       Στα θριλερ τρομου ειχαμε δυο λαμπρες συνθεσεις. Το Evil Dead του Μπανος που ειναι και μια ενορχηστωτικη αποθεωση μια πολυ επιθετικη και βιαια συνθεση οπου η μουσικη τρεχει διαρκως χωρις σταματημο και το ελεγειακο λυρικο δραματικο θριλερ του Ντονατζιο Passion.

        Στα καρτουν ειχαμε καλες προσπαθειες μα μεχρι εκει.Το Epic καλο, το Frozen των Christophe Beck, Robert Lopez, Kristen Anderson-Lopez καλο. Το Monsters University του Ραντυ Νιουμαν μετριο.Το Planes του Μαρκ Μαντσινα ενδιαφερον.Το The Croods του Αλαν Σιλβεστρι καλο.To The Wind Rises του Χισασι προφανως ξεχωριζει και ειναι η καλυτερη δουλεια απ ολα τα καρτουν αλλα η ενορχηστρωση του και οι μελωδιες του θυμιζουν εντονα το Il postino του Λουις Μπακαλοφ.

      

Winner

Gravity Steven Price

Nominees

The Book Thief-John Williams

Her-William Butler and Owen Pallett

Philomena-Alexandre Desplat

Saving Mr. Banks-Thomas Newman

 

ΤΟΠ 10

1.Star Trek Into Darkness - Michael Giacchino

2.The Great Gatsby - Graig Amstrong

 

3.Evil Dead - Roque Baños

 

4.Stalingrad - Angelo Badalamenti

 

5.The Grandmaster - Shigeru Umebayashi

 

6.The Hobbit: The Desolation of Smaug - Howard Shore

 

7. Passion - Pino Donaggio

 

8.The Wind Rises - Joe Hisaishi

 

9.The Best Offer - Ennio Morricone

 

10.The Book Thief - John Williams

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2013

 

 

2013:Ο ΝΤΕΣΠΛΑΤ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΟΥ

Μεγιστο κατορθωμα και μουσκιο επιτευγμα απο τον ΑΛεξαντερ Ντεσπλατ οπου συνεχιζει να ειναι σε τρομερη κατασταση μετα τις περσινες επιδοσεις του.Φετος αναβηκε ως τον ουρανο με την καλυτερη του δουλεια το Rise of the Guardians μια αριστουργματικη μουσικη που εχει ολο το παλιο μεγαλειο των σαουντρακ του Χολυγουντ.Φανφαρες, οβερτουρες,  love themes, βασικα θεματα και παραλαγες, εναλαγες στο συναισθημα, πλουσια ενορχηστωση, light motifs , ηρωισμο , λυρισμο ,δραμα μεγαλειο!!!Ενα πραγματικον επος που αν γινοταν για ιστορικη ταινια θα μιλουσαμε για ενα απο τα καλυετρα σαουντρακς των τελευταιων 45 χρονων.Δυστυχως αυτη η θεσπεσια μουσικη εγινε για μια ταινια κινουμενων σχεδιων που σχεδον περασε απαρατηρητη.Μα και οι υπολοιπες 5!!!! δουλειες του ειναι κι αυτες εξαιρετικες.Πρωτο και καλυτερο το ερωτικο δραματικορομαντικο Venus in fur του Πολανσκι οπου ο Ντεσπλατ επιστρατευσε μαντολινο και μπουζουκι και με κλιμακουμενη ενταση δημιουργησε μελωδιες αναλαφρες αλλα και σκοτεινες,ερωτικες αλλα και δραματικες. Πραγματικα μεγαλη εμπνευση.Τα δυο ατμοσφαιρικα του σαουντρακ για πολιτικες ταινιες οπως ειναι το Argo και Zero Dark Thirty ειναι κι αυτα εξισου εξαιρετικα.Συνθεσεις αγωνιωδεις, ατμοσφαιρικες σκοτεινες χωρις να καταφευγουν στην ευκολια της περιγραφικης μουσικης εχωντας το Ντουντουκ σαν σολιστικο οργανο και παντα με εμφαση στην μελωδια ακομη και τσστα πιο αδιαφορα θεματα κερδιζουν τον ακροατη με την περιτεχνη επεξεργασια τους.Τελος στο Moonrise Kingdom ειναι απιστευτα ευρηματικος τοσο σε ενορχηστρωση οσο και σε θεματικη επεξεργασια.Παραμυθενιος κοσμος αλα Ντανυ Ελφμαν μελωδιες που κορυφωνονται αλα μπολερο και αψογο παντρεμα ορχηστρας και χορωδιας.
          Ο Τζειμς Χορνερ με το  The Amazing Spider-Man ειναι απλα καλος,αλλα στο For Greater Glory (Cristiada) υπεροχος.Δραματικος και με συνθεσεις που εχουν βαρυτητα ταιριαζει παλι συμφωνικη ορχηστρα με εθνικ στοιχεια οπως εκανε στα The Four Feathers και Black Gold και συνθετει ακομη ενα must σαουντρακ στην συλογη του.
         Ο Νταριο Μαριανελι συνεχιζει τα εξαιρετικα ψυχογραφηματα γυναικειων χαρακτηρων και μετα την Υπατια και την Τζειν Ευρ ολοκληρωνει την τριλογια του με την εξαιρετικη Anna Karenina. Ενδιαφερον παρουσιαζει και στο Salmon fishing in the Yemen.
        Ο Ντανυ Ελφμαν για μια ακομη χρονια σκια του εαυτου του. Αδιαφορος στο Men in Black 3, μετριος στα Dark Shadows και Hitchcock,  και συμπαθητικος στα  Frankenweenie, Silver Linings Playbook και Promised Land.
         Μια απο τα ιδια και ο Τζειμς Νιουτον Χαουαρντ.Αδιαφορος στο The Bourne Legacy, και μετριος στα The Hunger Games και Snow White & the Huntsman.
       Ο Αλαν Σιλβεστρι με τους The Avengers ειναι καλος μα οχι κατι σπουδαιο οπως και ο Ντοιλ στο Brave.
      Ο Τομας Νιουμαν παρουσιαζει εντονο ενδιαφερον  με το εθνικ The Best Exotic Marigold Hotel, αλλα ειναι αδιαφορος στο Skyfall οπου η μουσικη του ειναι τελειως επιδερμικη χωρις ιχνος μελωδιας αποκλειστικα και μονο για να εξυπηρετησει τις εικονες και τιποτα αλλο.
       Ο Τζων Γουιλιαμς με το Lincoln διασωζεται θεματικα σε 2-3 περιπτωσεις αλλα σαν ολοτητα ειναι μονοτονος και κουραστικος.
       Οι Χαουαρντ Σορ Μαικλ Ντανα και Φερναντο Βελασκεζ δινουν απο ενα αριστουργημα ο καθνενας.Ο πρωτος με το The Hobbit: An Unexpected Journey χτιζει παλι εναν Βαγκνερικο μουσικο κοσμο οπου καθε θεμα περιγραφει  εναν διαφορετικο ηρωα και εναν διαφορετικο τοπο με τον ιδιο τροπο που ειχε κανει στον Αρχοντα αλλα δυστυχως οταν εχει προηγηθει μια τετοια δουλεια η εκπληκξ καπου εχει χαθει. Ο δευτερος με το  Life of Pi  δημιουργει ενα δραματικο σαουνταρκ οχι ανταξιο του Αραρατ αλλα ιδιας περιπου δυναμης και εμπνευσης στα δικα του εθνικ μονοπατια  και ο τριτος με το The Impossible υφαινει εναν πυκνο πενθιμο  ιστο που εχει σαν κεντρο το συμπαγες και στιβαρο κυριως θεμα του  με τα εγχορδα να γεμιζουν την ατμοφαιρα με δυσβασταχτη θλιψη.
      Ο Χανς Ζιμερ με το τριτο μερος του σκοτεινου ιπποτη ειναι καλυτερος απο τα δυο προηγουμενα χαρις σε ενα θεμα που εγραψε για τον Μπειν.
       Οι Τζιακινο, Ναβαρατε και Παουελ με τα John Carter ο πρωτος, Ice Age: Continental Drift-Dr. Seuss' The Lorax ο δευτερος και Wrath of the Titans ο τριτος ειναι υπερφορτωμενοι και θεματικα ασαφεις.
       Τελος σε μια μετρια ακομη χρονια της νεας δεκαετιας την οποια εσωσε ο Ντεσπλατ  οι Tom Tykwer, Johnny Klimek and Reinhold Heil με το Cloud Atlas προσπαθουν να επαναλαβουν τον θριαμβο του Αρωματος αλλα τα καταφερνουν μονο κατ ατο ημισυ υριως χαρις σε ενα αριστουργηματικο θεμα και ο Μαρκο Μπελτραμι με Trouble With the Curve ειναι εντονος δραματικα σε ενα σκορ που χαρακτηριζεται απο ομοιογενεια και ωραια θεματα χωρις ωστοσο να απογειωνεται.

Winner

Life of Pi-Mychael Danna

Nominees

Anna Karenina-Dario Marianelli

Argo-Alexandre Desplat

Lincoln-John Williams

Skyfall-Thomas Newman

 

 

TOP -10

1.Rise of the Guardians - Alexandre Desplat

2. The Impossible - Fernando Velázquez

 

3.The Hobbit: An Unexpected Journey - Howard Shore

 

4.Life of Pi - Mychael Danna

 

5.Venus in fur-Moonrise Kingdom - Alexandre Desplat

 

6.Anna Karenina - Dario Marianelli

 

7.For Greater Glory (Cristiada) - James Horner

 

8.Zero Dark Thirty-Argo - Alexandre Desplat

 

9.Cloud Atlas, music by Tom Tykwer, Johnny Klimek and Reinhold Heil

 

10.The Best Exotic Marigold Hotel - Thomas Newman