Αρχική σελίδα

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΚΟΡ ΓΙΑ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ 2022 ΜΕΡΟΣ Β


Wuthering HeightsMichael Klubertanz



Ο Λόκγουντ ταξιδεύει σε ένα απομονωμένο σπίτι στην Αγγλία του 19ου αιώνα,. Γνωρίζει τον Χήθκλιφ, έναν άντρα που στοιχειώνεται από το παρελθόν του και μαθαίνει από την υπηρέτρια του σπιτιού, τη Νέλι Ντιν, μια τριακονταετή ιστορία αγάπης, προδοσίας, απομόνωσης, κακοποίησης, εμμονής και πάθους. Είναι η ιστορία του Χήθκλιφ και της Κάθι.

Κλασικό αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που δεν θα σταματήσει ποτέ να εμπνέει γενιές και γενιές και πλήθος καλλιτεχνών. Η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε με έναν προϋπολογισμό 100.000 δολαρίων μόνο και είναι ένα κακό φιλμ από το οποίο διασώζεται μόνο η φωτογραφία και η αριστουργηματική μουσική. Οι ερμηνείες είναι από κακές έως πολύ κακές  με προεξέχον τον Χήθκλιφ όπου πραγματικά δεν αντέχεται.

Με το ίδιο θέμα έχουν αναμετρηθεί μουσικά πραγματικοί τιτάνες: ο Αλφρεντ Νιούμαν για την αριστουργηματική  ταινία του 1939 σε σκηνοθεσία William Wyler με τον Λόρενς Ολίβιε στήριξε το σκορ του σε ένα αξέχαστο love theme. Εκεί στην συγκλονιστική στιγμή που η Κάθι, μετά τον κλασικό μονόλογό της, το σκάει μέσα στην καταιγίδα για να βρει τον Χήθκλιφ, το love theme  σμπαραλιάζεται από έναν καταιγισμό χάλκινων, σε ένα cues πολύς μεγάλης μαεστρίας.

Το 1954 ο τιτανοτεράστιος Λουίς Μπουνιουέλ κάνει την δική του εκδοχή δίνοντας στην Κάθι στοιχεία από την Κάρμεν σε μια δική του ελεύθερη απόδοση με πολύ έντονο το θεατρικό στοιχείο,  που ξεκινάει με την επιστροφή του Χήθκλιφ από την Αμερική στο σπίτι της παντρεμένης πλέον Κάθι κάνοντας έτσι μια ερωτική λατινική τραγωδία. Στην μουσική ο Raúl Lavista στήριξε και αυτός το σκορ του σε ένα λυρικό και μελωδικό love theme με αποκορύφωμα την κλιμάκωση του φιλμ όπου η μουσική κυριαρχεί θυμίζοντας την κορύφωση του vertigo του Χέρμαν. Ή μάλλον πιο σωστά ο Χέρμαν θα επηρεαστεί από τον  Lavista μιας και τα δυο σάουντρακ έχουν διαφορά 4 ετών. Δυστυχώς το αριστουργηματικό του σκορ του δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ.

Το 1970 ο Μισέλ Λεγκράντ, σε μια χλιαρή ταινία με τον Τίμοθυ Ντάλντον στήριξε κι αυτός το αριστουργηματικό του σκορ επίσης σε ένα love theme πολύ όμως πιο ευαίσθητο, ρομαντικό και ντελικάτο με έμφαση στα ξύλινα μακριά από τον ήχο της χρυσής εποχής όπου όλα ήταν έξω και τίποτε εσωτερικό.

Το 1988 είναι η σειρά των Ιαπώνων να ασχοληθούνε με αυτό το έπος με τον Tôru Takemitsu στην μουσική και τον Yoshishige Yoshida στην σκηνοθεσία στην πιο ατμοσφαιρική εκδοχή. Ο Takemitsu παρέδωσε ένα εξπρεσιονιστικό σκορ με πολύ έντονο το ιαπωνικό στοιχείο με γιαπωνέζικα φλάουτα και τύμπανα πολύ εσωτερικό χωρίς μελωδικές γραμμές.

Το 1992 έχουμε την πιο διάσημη αλλά και άνευρη εκδοχή με την Ζιλιέτ Μπινός και τον Ρέιφ Φάινς, με έναν ακόμη Ιάπωνα συνθέτη τον  Ryuichi Sakamoto που είχε αποσπάσει το Όσκαρ τρία χρόνια πριν για τον Τελευταίο Αυτοκράτορα. Ο Sakamoto γεφυρώνει τα μουσικά ηχοχρώματα της ανατολής και της δύσης και παραδίδει ένα αριστουργηματικό σκορ στηριγμένο και αυτό σε love theme  με μια αξέχαστη μελωδία γεμάτη λυρισμό αλλά που την διακατέχει έντονα το στοιχείο της μελαγχολίας και της γοτθικής ατμόσφαιρας.

Θα πρέπει όμως να φτάσουμε στο 2011 για να απολαύσουμε την καλύτερη μεταφορά του κλασικού αυτού μυθιστορήματος σε σκηνοθεσία  Andrea Arnold.  Παρόλο που δεν έχει μουσική η ταινία του Arnold   η αισθητική της έχει τέτοια ισχύς  που σε βάζει μέσα στην ατμόσφαιρα και πραγματικά δεν μπορείς να πάρεις ανάσα. Τα στοιχεία της φύσης εκμεταλλεύονται στο έπακρο σαν να επρόκειτο για σινεμά του Κουροσάβα  και είναι σαν ο αέρας να λυσσομανάει δίπλα σου. Επίσης βοηθάει και το σενάριο που εστιάζει σε μια χρονική στιγμή σε αυτή την ψυχοπαθολογική σχέση που είχαν ο Χήθκλιφ με την Κάθι και όχι σε όλη την περίοδο που εξελίσσεται το μυθιστόρημα.

Στην τηλεόραση οι διασκευές είναι αμέτρητες με προεξέχον την μουσική του Warren Bennett το 1998 και του Carl Davis 1978, ο Bernard Herrmann εχει γραψει ια ολοκληρη οπερα και ο Claude-Michel Schönberg (Les Miserables) ένα μπαλέτο!

 Και φτάνουμε στο 2022. O Michael Klubertanz άγνωστος στο ευρύ κοινό, ακόμη και σε μας τους σαουντρακάδες, είναι Γερμανός συνθέτης κλασικής παιδείας μιας και το 2007 έγινε λέκτορας στη σχολή όπερας του Hochschule für Musik της Στουτγάρδης, όπου εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα  επικεφαλής του τμήματος, ενώ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σαν πιανίστας και μαέστρος με την Κρατική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βρέμης, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Αμβούργου και τη Συμφωνική Ορχήστρα της Νυρεμβέργης. Το 2011 ίδρυσε την εταιρεία soundtrack  mkscoring και έκτοτε έχει συνθέσει μουσική για περισσότερες από 60 ταινίες και έχει κυκλοφορήσει τα δικά του άλμπουμ soundtrack. Παρόλα αυτά όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα κριτικές για παλιότερα έργα του από τους επαγγελματίες κριτικούς της κινηματογραφικής μουσικής απόδειξη πως αυτός ο χώρος είναι ένα αχανές σύμπαν στο οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα. Τώρα σε ηλικία 52        ετών και χάρις τα Ανεμοδαρμένα ύψη τον έμαθε ο χώρος μας.

Ο συνθέτης λοιπόν παρέδωσε ένα τρομερό σκορ καθόλι τη σημασίας της λέξεως. Σκορ χαρακτήρων, σκορ εποχής και σκορ σχέσεων όλα με ένα μελωδικό πλούτο χωρίς να υστερεί κανένα σημείο κανένα στοιχείο έχοντας στο οπλοστάσιο του 8 !!! βασικά θέματα και τις αλληλεπιδρασεις μεταξύ τους. 3 love themes (2 για τους Κάθι – Χήθκλιφ , ένα για το Χήθκλιφ – Ισαμπέλλα)  θέμα για τον Χήθκλιφ, θέμα για την Κάθι, θέμα για τον Χίντλευ, θέμα για τον Πύργο, και ένα για τον θάνατο του Χήθκλιφ. Και μιλάμε για θέματα με αρχή μέση τέλος  όχι για leitmotifs μόνο.

Για τον Χηθκλιφ δημιούργησε το σκοτεινό, έντονο και παθιασμένο  The Tenant Calls, το οποίο κλείνει με το θέμα της Κάθι για να τονιστεί πως στην ουσία αυτοί οι δύο είναι ένας άνθρωπος!

 Για την Κάθι έφτιαξε ένα θέμα σπαρακτικό που είναι και λυρικό και δραματικό  και ρομαντικό για σοπράνο, τσέμπαλο, τσέλο, βιολί  και ορχήστρα  που θυμίζει το θέμα της Μίνα από τον Δράκουλα του Κίλαρ όπως αυτό είναι το 7λεπτο cue A Strange Present το οποίο με την δραματική του στιβαρότητα θα μπορούσε άνετα να αποτελεί το αργό μέρος από κάποια κλασική συμφωνία και πολύ ευφυώς κλείνει  με το θέμα του Χήθκλιφ μιας και η περίφημη φράση της «Είμαι ο Χήθκλιφ» έχει μείνει στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μια καταπληκτική παραλλαγή του είναι το  Cathy's Dilemma.

Το love theme μεταξύ Χήθκλιφ και Κάθι έχει κάτι από τα ρομαντικολυρικά έπη του Τζων Μπάρι ( Χορεύοντας με τους Λύκους ) μιας η μουσική αγκαλιάζει τους δυο πρωταγωνιστές όταν αυτοί με τα άλογά τους περιπλανιούνται στα αχανή και άγρια τοπία της Αγγλικής υπαίθρου στο εκπληκτικό cue Time of Attachment. Παραλλαγές σε πιο δραματικό τόνο θα βρείτε στα σπαρακτικό cue Cathy's Dilemma.

Ένα δεύτερο love theme είναι το Spying on the Grange φίνο και ντελικάτο με το φλάουτο να ερμηνεύει μια μελωδία σχεδόν τραγουδιστική για να τονιστεί έτσι καλύτερα η αγνή σχέση που είχαν από παιδιά . Η σκοτεινή πλευρά αυτού του θέματος είναι το έξοχο Tying the First Knot.

Μια περισπούδαστη παραλλαγή των δυο βασικών love theme αλλά και του θέματος του Χήθκλιφ όπου η παιδική μελωδία παίζεται από πιάνο θα ακούσετε στο αριστουργηματικό Heathcliff's Return.

Για το θέμα του πύργου και για να αποδώσει την γοτθική ατμόσφαιρα ο Klubertanz συνθέτει ένα αριστουργηματικό  κομμάτι, το Come with Me όπου το θέμα της Κάθι συνυπάρχει μαζί με το love theme και το θέμα του Χήθκλιφ πασπαλισμένο με υποχθόνιες φράσεις από την χορωδία που αντιπροσωπεύουν τα φαντάσματα του παρελθόντος και τον στοιχειωμένο πύργο.

Για τον ανταγωνιστή του Χήθκλιφ τον Hindley ο συνθέτης δημιούργησε το  Hindley's Return ακόμη ένα αριστουργηματικό θέμα με πολύ έντονο το στοιχείο του Μπαρόκ αλλάζοντας την τονικότητα στο περίφημο – Sarabande του Haendel.

Ένα καινούργιο love theme – το τρίτο – είναι το Dating Isabella όπου ο Χήθκλιφ προσπαθεί να ξεκινήσει μια νέα ζωή και είναι ένα δραματικό και σκοτεινό track που δεν έχει καμία σχέση με τον ερωτισμό την αθωότητα και την ελεγεία των δυο προηγουμένων.

Ένα νέο θέμα με μια καινούργια γλυκιά και υπέροχη μελωδία σαν νανούρισμα  έχοντας την άρπα σαν πρώτο όργανο βελούδινό και ντελικάτο είναι το cue Heathcliff's Death καθώς ο τραγικός ήρωας βρίσκει επιτέλους την γαλήνη του συναντώντας την Κάθι.

Θα λέγε λοιπόν κανείς πως αυτά τα 8 θέματα και οι αλληλοεπιδράσεις μεταξύ τους φτάνουν και περισσεύουν για να περιγράψουν μουσικά τον κόσμο της Έμιλι Μπορντέ. Μα ο Klubertanz δεν μένει εκεί.

Για την πάλη μεταξύ του Χήθκλιφ και του  Hindley, το υπέροχο A Fit of Violence τα δυο θέματα μάχονται το ένα το άλλο με τον πρώτο λόγο να τον έχει ο Βιβάλντι με τις 4 εποχές.

Μια σπουδαία δραματική στιγμή με μπαρόκ ηχοχρώματα είναι το εξαιρετικό cue Hindley's Last Fight, ενώ το Hareton Grows Up βρίσκουμε την συνύπαρξη των δυο βασικών love theme και  του θέματος της Κάθι.

 Το τελευταίο truck του σκορ The Sweet Hereafter είναι το πρώτο  love theme σε ένα όμως πιο ευχάριστο χαρούμενο και αισιόδοξο τόνο που σπάει το βαρύ κλίμα και είναι σαν να δίνει εξιλέωση στην ταραγμένη σχέση ενός από τα ισχυρότερα love story στην ιστορία της τέχνης.

Δεν θα ήταν ιεροσυλία να πω πως ο Michael Klubertanz προσέγγισε αυτό το σκορ σαν συνθέτης τη χρυσής εποχής του Χόλυγουντ γράφοντας ένα υπερ - έπος όπως κάνανε οι Μαξ Στάινερ, Φρανκ Γουάξμαν,  Μίκλος Ρόζα κλπ με έμφαση στην μελωδία και με πάρα πολλά θέματα και Leitmotif. Βέβαια η ενορχήστρωση και το ύφος δεν θυμίζουν αυτή την εποχή αλλά η φιλοσοφία του να γράψω πολλά θέματα και να τα αλληλοπλέξω είναι καθαρά σκεπτικό «παλαιάς κοπής».

Το μόνο που του λείπει ολικά για να λάμψει είναι η ορχήστρα! Καλά διαβάσετε. Το σκορ είναι με συμφωνική ορχήστρα από υπολογιστή τα λεγόμενα samples γι’ αυτό ο ήχος θα σας φανεί κάπως περίεργος. Κανονικά λοιπόν το σκορ δεν θα έπρεπε να είναι στην πρώτη εικοσάδα γιατί όλα κρίνονται στην λεπτομέρεια. Αλλά τι να του πω του ανθρώπου; 8 θέματα έγραψε για μια ταινία που δεν βλέπετε!!! Δεν φταίει αυτός που δεν υπήρχαν λεφτά. Και μόνο λοιπόν το ότι αφοσιώθηκε με τόσο πάθος για ένα προτζεκτ 100.000 δολαρίων που δεν θα το έβλεπε κανείς παίρνοντας μια αμοιβή το πολύ 2.000 δολαρίων του αξίζουν συγχαρητήρια  Είναι ολοφάνερο πως ο Γερμαναράς είχε στο μυαλό του το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπορντέ και όχι την ταινία. Γι’ αυτό και μόνο τον λόγο θα σπάσω τους κανόνες,  και θα του δώσω μια θέση στην εικοσάδα.


Pleasure - Karl Frid




Η ταινία περιστρέφεται γύρω από μια κοπέλα που κάνει τα πρώτα της βήματα στη βιομηχανία πορνό του Λος Άντζελες με σκοπό να γίνει η καλύτερη στο είδος της.

Θέμα που μας φέρνει στο νου το ααριστούργημα του Πολ Τόμας Άντερσον “Ξέφρενες νύχτες” και έχει ένα πραγματικά εκκεντρικό και τολμηρό σκορ από τον Karl Frid ο οποίος πάντρεψε τα πιο απίθανα στοιχεία.

Spirityal χορωδιακά και σοπράνο με ηλεκτρονικά beat που προσδίδουν αισθησιασμό. Το σκορ μπαίνει σε πολύ στοχευμένα σημεία στην ταινία και αυτή η ισχυρή αντίθεση που υπάρχει με τις ρεαλιστικές σκηνές σεξ προσδίδουν στο συγκλονιστικό φιλμ της Ninja Thyberg ένα βαθύτερο επίπεδο που στοχάζεται πάνω στις συνθήκες εργασίας αλλά και στην ανθρώπινη ματαιοδοξία χωρίς να κρίνει ούτε την βιομηχανία, ούτε τους ανθρώπους.

Όπως πέρυσι ο Tim Williams στο Titane επιστράτευσε στην ενορχήστρωση καμπάνες και αντρικές χορωδίες για να περιγράψουν την ηρωίδα, έτσι κι εδώ το θρησκευτικό στοιχείο του Karl Frid με τις μελαγχολικές φωνές είναι κυρίαρχο. Μόνο που εδώ το σε στυλ Ρέκβιεμ σκορ έχει κάτι το θλιβερό και είναι σαν να θρηνεί την άνοδο της πρωταγωνίστριας που στην ουσία φαντάζει σαν κάθοδος προσωπικότητας.

Ειδικά η σκηνή που η ηρωίδα πηδάει άγρια την συμπρωταγωνίστριά της είναι τόσο στοχευμένη η μουσική και τόσο φιλοσοφημένη η σκηνοθεσία που όχι μόνο δεν προκαλεί ερεθισμό στον θεατή αλλά αντιθέτως δημιουργεί έναν στοχασμό και δίνει στην ταινία ένα βαθύτερο επίπεδο με πολύ γοητευτικά και αναπάντητα ερωτήματα. Σκηνοθεσία άθλος – μουσική έπος! Το όνομα της Ninja Thyberg θα αφήσει ιστορία.

 Τα cues Fata Viam Invenient, Kink Orgasm, Oro Supplex,  Confutatis in D Minor, Bella & Joy σε βυθίζουν στην ουσία της ταινίας χωρίς να χρειάζεται να σου πουν τίποτα. Αριστουργηματικό σκορ για μια αριστουργηματική ταινία, η οποία είναι και η κορυφαία ταινία του 2022 μέχρι στιγμής.


 DARA IZ JASENOVCA/DARA OF JASENOVAC -  Roman Gorsek and Aleksandra Kovac



Η ταινία ακολουθεί την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας ονόματι Dara που στέλνεται σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κροατία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η μουσική των Roman Gorsek and Aleksandra Kovac χτίζεται γύρω από ένα πανίσχυρο θέμα που περιγράφει την ηρωίδα, χρησιμοποιώντας σοπράνο, αιθέρια φωνητικά και λυρικά έγχορδα δίνοντας έτσι χαρακτηριστικά Αγίας. Το πανέμορφο θέμα DARA OF JASENOVAC θα το ακούμε σε παραλλαγές και αποσπασματικά καθόλι την διάρκεια του σκορ, πότε από πιάνο (Alive) , πότε μόνο του με έγχορδα (The Brickyard), πότε πιο σκοτεινό (Hells gate) πότε πιο ατμοσφαιρικό (list).

Εκτός από το θέμα της ηρωίδας πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι συνθέσεις Silent cry ένας εσωτερικός θρήνος για σοπράνο, το cue Serbial Soul και το Yellow Star που με την τραγικότητα του, τον έντονο συναισθηματισμό του  θυμίζει Λίστα του Σίντλερ,  εσωκλείει όλη την φιλοσοφία της ταινίας μέσα σε4 λεπτά και  είναι το κορυφαίο track του σκορ.

Kesisme: Iyi Ki Varsin Eren - Fahir Atakoglu



Τουρκικη ταινια του 2022 σε σκηνοθεσια Özer Feyzioglu. Προκειται για την ιστορία ενός έφηβου αγοριού που ζει στους λόφους της Μαύρης Θάλασσας του οποίου η ζωή είναι γεμάτη αγώνες, ενός ηρωικού στρατιώτη Ferhat και ενός απρόσκλητου επισκέπτη από ένα άγνωστο μέρος των οποίων οι ζωές στο τέλος θα διασταυρωθούν.

Γεμάτο εθνικ στοιχεία και αυτό το σκορ αλλά αναμειγμένα με κλασική ορχήστρα . Το αποτέλεσμα είναι φουλ μελοδραματικό όπως σχεδόν κάθε τούρκικο σάουντρακ αλλά πολύ εντυπωσιακό  με συνθέσεις υπερδραματικές όπως είναι το αρχικό θέμα αλλά και διονυσιακές σε στυλ Μπρέγκοβιτς. Επίσης υπάρχει και έντονο το στοιχείο της Ποντιακής μουσικής με λύρα και πυρρίχιους. Το For the memory of  Eren είναι το highlight του σκορ. Μόνο για τους φίλους του είδους.

Foxhole - Jack Fessenden



Η ταινία εκτυλίσσεται σε διάστημα 36 ωρών σε τρεις διαφορετικούς πολέμους – τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ιράκ – και ακολουθεί πέντε στρατιώτες οι οποίοι έχουν αποκοπεί από το κύριο απόσπασμα της διμοιρίας τους και προσπαθούν να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες μάχης.

Ενδιαφέρον φιλμ πολύ χαμηλής παραγωγής μιας και ο εχθρός δεν φαίνεται ποτέ αλλά παραμονεύει στα σκοτάδια και μέσα από ομίχλες ή ερειπια. Η ταινία είναι υποβλητική, ειδικά το μέρος που εξελίσσεται στον Αμερικάνικο εμφύλιο όπου κυριαρχεί η ομίχλη, αλλά σου αφήνει μια ελλιπής αίσθηση και μια θεατρικότητα. Δυστυχώς τα λεφτά στον κινηματογράφο πλέον δίνονται μόνο για μπλοκμπαστερ και οι υπόλοιποι προσπαθούν να σκαρφιστούν διάφορα τεχνάσματα για να μην φανεί η έλλειψη χρημάτων. Το κόλπο είναι παλιό και ειδικά σε πολεμικές ταινίες δεν πιάνει.

Στην μουσική είναι ο ίδιος ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας, ο Jack Fessenden ο οποίος έχει κάνει μια πολύ αξιόλογη δουλειά. Στην πρώτη ιστορία του Εμφυλίου έχει τονίσει το δράμα με το τσέλο σε πρώτο ρόλο, ενώ η τρομπέτα δηλώνει τον αόρατο εχθρό που είναι έτοιμος να τους κάνει επέλαση.

Στο δεύτερο μέρος που εξελίσσεται στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και είναι ασπρόμαυρο έχει τονίσει την αγωνία και το ζοφερό κλίμα με έγχορδα που ερμηνεύουν ατονικές φράσεις, ενώ στο τρίτο που είναι στο Ιράκ ακολουθεί μια  πιο ανορθόδοξη ενορχήστρωση με μοντέρνους αποήχους, έναν παρατεταμένο θρήνο μιας και οι πέντε στρατιώτες είναι εγκλωβισμένοι μέσα στο τζιπ και περιμένουν τον σίγουρο θάνατο.

Hustle – Dan Deacon



Ένας σκάουτερ μπάσκετ ανακαλύπτει έναν εκπληκτικό παίκτη του street ball ενώ βρίσκεται στην Ισπανία και βλέπει την προοπτική ως την ευκαιρία του να επιστρέψει στο ΝΒΑ

Η καλύτερη ταινία που έγινε για το μπάσκετ με έναν εκπληκτικό Άνταμ Σάντλερ δεν εστιάζει στο success story του παίκτη αλλά στις προσπάθειες του σκάουτερ να πιέσει τα μεγάλα κεφάλια πως σε αυτόν τον παίκτη αξίζει να του δοθεί μια ευκαιρία. Έτσι ξεκινάει έναν τιτάνιο αγώνα μένοντας πιστός ως το τέλος στο όραμά του. Κατά αυτόν τον τρόπο η ταινία είναι κάτι πολύ παραπάνω από απλά μια αθλητική ταινία. Ο αγώνας του σκάουτερ θα μπορούσε άνετα να είναι ένας αγώνας ενός καλλιτέχνη που πιστεύει στο έργο του και προσπαθεί να πείσει για χρηματοδότηση τα μεγάλα στούντιο.

Το σκορ του  Dan Deacon συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής είναι αποκάλυψη παρόλο που στην ταινία θάβεται κάτω από τραγούδια. Υπάρχει όμως η χαρακτηριστική σεκάνς της προπόνησης που οι παρατηρητικοί ακροατές θα ξεχωρίσουν ένα αφηνιασμένο πιάνο να ερμηνεύει μινιμαλιστικές κινήσεις.

Η μουσική είναι ένα  κράμα ηλεκτρονικής, New age ροκ μινιμαλιστικής προσέγγισης αναμειγμένο με την London Contemporary Orchestra και την Royal Scottish National Orchestra. Πρόκειται για Φίλιπ Γκλας στο ηλεκτρονικό του.

Πέρα από την φρενίτιδα ορισμένων cues όπως τα streetball, για σόλο ντραμς και ηλεκτρονικά, το Combine, για πιάνο ηλεκτρονικά και συμφωνική ορχήστρα,το Bo Vs Kermit Pt 1 όπου κυριαρχούν τα κρουστά, που αποτυπώνουν το πάθος για μπάσκετ έχουμε και πιο συναισθηματικά μέρη, αργά και ατμοσφαιρικά για βιολί και ηλεκτρονικά όπως τα Oak tree και best month για φωνητικά και κουαρτέτο εγχόρδων.

Κορυφαία cues κατά την άποψή μου είναι Run Up Hill Win και Already Dead όπου  το πιάνο παρέα με ηλεκτρονικά φωνητικά και ορχήστρα οδηγούνται σε ένα ντελίριο και μια αποθέωση.

Τρομερά  ευρηματικό και έξυπνο σκορ τόσο σπινθηροβόλο και πρωτότυπο που δεν κουράζεσαι να το ακούς και ας μην συμπαθείς την ηλεκτρονική μουσική.

Sniper - Ehsan Beyraghdar



H αληθινή ιστορία του Ιρανου  Abdolrasoul Zarrin, ενός  ελεύθερου σκοπευτή του πολέμου Ιράν-Ιράκ, ο οποίος είναι γνωστός ως ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής στους σύγχρονους πολέμους με ρεκόρ 3.000 επιτυχημένων βολών με όπλα Dragunov.

Ζιμερικής τεχνοτροπίας σκορ το οποίο όμως έχει μια πανίσχυρη μελωδία η οποία προσαρμόζεται ανάλογα με την πλοκή δίνοντας έτσι βάθος στο πρωσοποκεντρικό σκορ του Ehsan Beyraghdar με καλύτερη στιγμή το συναισθηματικό The Sky

 Beyond the Summit - Paula Olaz



Ισπανικό φιλμ όπου ένας ορειβάτης που έχει βάλει σαν στόχο της ζωής του να σκαρφαλώσει στο ορος Annapurna τραυματίζεται και μια γυναίκα που βρίσκεται στο καταφύγιο προσπαθεί να τον βοηθήσει.

Εσωτερικό και βραδύκαυστο σκορ για κουαρτέτο σαξοφώνου ορχήστρα εγχόρδων και πιάνο αναμειγμένα με ηλεκτρονικά και έθνικ στοιχεία από την Paula Olaz που αποδίδουν την μοναξιά και την αφιλόξενη τοποθεσία.

Το ευφυές σε αυτό το σκορ είναι πως η Olaz για να τονίσει την σχέση μεταξύ των δυο πρωταγωνιστών και την τρυφερότητα κατέφυγε στο σαξόφωνό ένα όργανο κατεξοχήν ρομαντικό και ερωτικό που χρησιμοποιείται κυρίως σε ερωτικές και εσωτερικές σκηνές. Όμως ακριβώς επειδή πρόκειται για ένα φλογερό όργανο είναι ότι χρειάζεται για να “ζεστάνει” τους ήρωες και να δημιουργήσει μια ισχυρή αντίθεση με το παγωμένο τοπίο. Εκπληκτική σκέψη!

 Τo The Storm is Over για σόλο βιολί και ορχήστρα και το Farewell όπου τα έγχορδα έρχονται σε αντιπαράθεση με το σαξόφωνο και το πιάνο  αποτελούν  τα highlights του σκορ.

The conversationDalibor Grubacavic



Κροατική ταινία που στηρίζεται σε ένα πραγματικό συμβάν καθώς τον Ιούνιο του 1945 και ενώ οι Ναζί έχουν ηττηθεί και ο κόκκινος στρατός είναι κοντά, μια  συνάντηση μεταξύ δύο ισχυρών ανδρών με πολύ αντίθετες φιλοσοφίες και προοπτικές λαμβάνει μέρος   η οποία θα καθορίσει και το μέλλον της Γιουγκοσλαβίας.

Τι να πει κανείς γι’ αυτό το αριστουργηματικό σκορ του Κροάτη Grubacavic που μας γυρίζει πίσω στα ηχοχρώματα του Βόιτσεκ Κίλαρ. Και του Φίλιπ Σαντρ;

Αυτός ο μελαγχολικός λυρισμός , ο σχεδόν ερωτικός διαλόγων των εγχόρδων, αυτή η σκοτεινή απειλή που ελλοχεύει από τα υπόγεια, αυτοί οι ήρωες που πλέουν στην μοναξιά και στην θλίψη μα κυρίως αυτή η συνταρακτική μελωδία που τόσο πολύ λείπει από το σινεμά που σε πιάνει αμέσως από το γιακά και σου λέει “κάτσε να στα πω γιατί τα πράγματα είναι σοβαρά” είναι παρόν  για να μας διηγηθούν μια ιστορία γεμάτη μυστικά και προδοσίες.

Απίστευτο βασικό θέμα με τα έγχορδα να αποτελούν την βάση αυτή του θεσπέσιου cue και να ερμηνεύουν μια αξέχαστη μελωδία την οποία την περιφέρουν από τα ψηλά στα χαμηλά από τα βιολιά στις βιόλες και από κει στα τσέλο. Στην ανάπτυξη του θέματος θα ακούσετε χρώματα από Χόρνερ και Braveheart!, ενώ το τρίτο στοιχείο του cue είναι οι απειλητικές φράσεις των εγχόρδων σαν μαχαιριές. Συνδιαλέγεται λοιπόν όλος ο κόσμος της ταινίας . Ο μελαγχολικός ο δραματικός και ο απειλητικός.

Για το θέμα της Marija Horvat που είναι ο κύριος γυναικείος χαρακτήρας της ταινίας έχουμε το ομώνυμο cue και το πιάνο είναι το κύριο στοιχείο της ενορχήστρωσης σε μια μελωδία που μου θύμισε έντονα τα χρώματα από το πορτραίτο μιας κυρίας του Κίλαρ.  Αυτό το θέμα θα το συναντήσουμε και σε άλλα cues όλα αριστουργηματικά όπως το “What came of Marija?” που είναι και το πιο ανεπτυγμένο και το “ Memories of Marija

Στο cue farewell έχουμε ένα νέο θέμα πάλι με το πιάνο κυρίαρχο και μετά έγχορδα να δίνουν τον μελαγχολικό  τόνο το οποίο τελειώνει με το θέμα της Marija.

 Cues όπως τα epilogue, the cave, Fever, When no ones looking, forgery περιγράφουν το κατασκοπευτικό Plot line της ταινίας και είναι εξαιρετικά.

Στο end credits το θέμα της Μαρίας μαζί με το βασικό θέμα γίνονται ένα καινούργιο θέμα.

Τριάντα λεπτά σκορ μα τι τριάντα;

 

 

Dante - Lucio Gregorett, Rocco De Rosa



Βίος και πολιτεία του Ιταλού ποιητή και φιλόσοφου Dante Alighieri γνωστού για το εμβληματικό κείμενο « Κόλαση» ειπωμένο όμως μέσα από το πρίσμα του φιλολόγου και θαυμαστή του Giovanni Boccaccio.

Το σκορ των δυο Ιταλών έχει υπνωτιστικό ρυθμό χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι στατικό. Είναι πολύ ατμοσφαιρικό  χωρίς να καταφεύγει σε ευκολίες με abient ατμόσφαιρες και μερικά θέματα θυμίζουν Μορικόνε όπως το συγκλονιστικό Arioso misto  που είναι και το βασικό θέμα . Μια αριστουργηματική του παραλλαγή είναι το Arioso misto   (Versione flauto e fagotto) και το Arioso misto – sfondo.

Υπάρχουν οι αγωνιώδες στιγμές όπως είναι το ατονικό με θαυμάσια ενορχήστρωση Guelfi e ghibellini, το ρυθμικό  Ripetitivo asimmetrico, το εφιαλτικό L'occhio della bambola - la donna gozzuta, δραματικές στιγμές όπως το ανατριχιαστικό Dolcezze senza melodia,

μελαγχολικές όπως το In profondità με άρπα σαξόφωνο και ντούντουκ,

Spiritual   χορωδιακά όπως το  Il cuore divorato, In morte di Beatrice, Laudante, Gemma Donati

 και δυο θεσπέσια love theme το ένα με την μορφή χορωδιακού Dante e le stelle και το άλλο με σόλο βιολιού Dante e Beatrice τα οποία θεωρώ και τα κορυφαία του σάουντρακ.


PETRA DE SAN JOSÉ by Oscar Martín Leanizbarrutia



Η ταινία αφηγείται την ιστορία της ζωής της Ana Petra Pérez Florido, μιας μοναχής που ίδρυσε έναν ιεραπόστολο για άστεγους στη Βαρκελώνη στα τέλη του 1800. Η ταινία έχει τον σκηνοθέτη του Claret, Pablo Moreno, ο οποίος ξαναπροσλαμβάνει τον Leanizbarrutia μιας και το Claret ήταν ένα από τα 10 καλύτερα σκορ του 2021.

Πάλι λοιπόν ο συνθέτης δημιουργεί θέματα πολύ έντονης δραματικότητας με κυρίαρχο το βασικό θέμα το οποίο είναι ίδιας περίπου τεχνικής όμως και το Claret. Πάλι ο σχολιασμός της καταγωγής με την κιθάρα, πάλι το δράμα και ο λυρισμός στα έγχορδα και πάλι η αποθέωση από την χορωδία! Δεν είναι βέβαια ίδιας ισχύς όπως το 6λεπτο θέμα του Claret που θα μπορούσε να ήταν από μόνο του μια αργή κίνηση από συμφωνία, αλλά έχουμε κι εδώ το ίδιο πάθος, το ίδιο συναίσθημα.

Η έκπληξη ωστόσο έρχεται από το δεύτερο θέμα . Το Barcelona Finales del Siglo XIX ένα πραγματικά πανέμορφο θέμα με τα έγχορδα να έχουν μια υδάτινη κίνηση και να ρέουν σαν κύματα ενώ η σοπράνο από πάνω τους είναι ανατριχιαστική! Όλα τα υπόλοιπα cues θα εμφανίζουν μέτρα και φράσεις απ’ αυτά τα δυο θέματα με εναλλαγές στην ενορχήστρωση κάνοντας την μουσική ένα στοχευμένο σκορ πάνω στον χαρακτήρα και ένα πανέμορφο άκουσμα. Απλά άλλη μια εξαιρετική κατάθεση από τον Ισπανό συνθέτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου